"Soğuktan büzüşmüş bir halde, hızla önümüzden geçiyordu insanlar. Ama Bay Sucre uyurgezer gibi yürüyor, kendi kendine konuşuyordu. Kendi mevcudiyetinden kuşku duyuyor, ansızın bir hayalete dönüşüvermekten korkuyordu sanki. Havanın sevimsiz olduğu, çok rüzgarlı günlerde, kaybettiği benliğini aramak için kendisini sokağa atmak zorunda olduğunu söyledi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bize kötülüğe kötülükle karşılık vermemizi istese, Tanrı bize böyle bir kanun gönderirdi, ama o başka türlüsünü gönderdi. Sen kötülüğü yok etmek istiyorsun, ama o senin içinde büyüyor. İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar."
"İhtiyar göğüs geçirdi.
- Sağlığın yerinde Ivan, dedi, dilediğin gibi gezip tozuyorsun; bense yıllardır sobanın üzerinde yatıyorum diye her şeyi sadece senin gördüğünü, benim hiçbir şey bilmediğimi sanıyorsun. Hayır oğlum, bir şey gördüğün yok; kin senin gözlerini kör etmiş. Hep başkasının günahını görüyor, kendininkini kulak ardı ediyorsun."
"Adam beni görür görmez suratı asıldı, daha da korkunçlaştı, yanımdan yürüyüp geçti. Artık ümidimi kesmiştim. Sonra öbür yandan bir adamın geldiğini duydum. Ona baktım ama deminki adamı bir türlü tanıyamadım: Deminkinin yüzünde ölüm vardı, oysa şimdiki capcanlıydı ve Tanrı seçilebiliyordu bu yüzde."
"Kolumdan tutup beni kendine çekti, soğuk parmağıyla alnıma vurarak ağır ağır şöyle konuştu:
- Durup dururken birine "Al, istediğini veriyorum sana," der mi insan hiç?
- Durup dururken değil, sen istedin!
- Ohho, ben neler isterim neler! Diyelim, kiliseyi soymanı istedim, soyar mıydın? Hiç insana inanılır mı? Küçük aptalcık!.."
