Agnete aniden ona uzanıyor.
“Beni özleyecek misin?”
Ursa ona evet demek istiyor. Kız kardeşine, ona hava kadar ihtiyaç duyduğunu söylemek istiyor, hayatta ondan iyi bir arkadaşı olmayacağını. Ama Agnete’nin minik yüzünü avuçlarının arasına almakla yetiniyor ve kardeşinin anlayacağını umuyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Uyuşamadığımız bir insanın düşünceleri bize hep yanlış görünür; artık bu adamın görüşleri toplumun görüşlerinden ayrı düşmüştür.
Bu, kapitalist sınıfın üstünde boy atan ve gittikçe semiren parazit bir urdur. Görevi kamuoyuna yön vererek egemen sınıflara hizmet etmektir.
