Gerçek, karşısında insanların birbirleriyle farklı düşüncelere sahip olamayacağı tek şeydir. Herkesin bilinçaltında ona hükmeden, yaşamayı her ne pahasına olursa olsun diğer bütün isteklerden üstün kılan bir güç vardır. İnsan yaşamak ister çünkü dünya yaşanmaktır , diye yazmıştı toplama kampındaki bir Yahudi mahkum, gaz odasında son nefesini vermeden kısa bir süre önce. ‘’Biz burda ölümle ahbaplık ediyoruz.’’ diye yazmıştı bir başkası. Her yeni gelen numaralandırılıp o numara derisine işleniyor. O ondan itibaren ‘’kendiniz’’ değilsiniz artık, sadece bir numaradan ibaretsiniz. Sizi siz yapan her şeyi unutup hiçbir değeri olmayan, yalnızca hareket eden bir numaraya dönüşüyorsunuz... Her an mezarlarımıza biraz daha yaklaşıyoruz... Bu ölüm kampında katı bir disiplin hüküm sürüyor. Zihnimiz köreliyor, düşünceler bile numaralandırılımış: bu yeni lisanı kavramanın mümkünü yok.