Beyzanur çekiç
@Cbeyza
Ama böyle çepçevre boşlukta kaldığım ilkti.Belki de ilk değildi de böyle devamlılığı ilkti.Zaman zaman bu boşluğu görür,dibine bakmaya çalışır, başımı çevirince boşluk kaybolur, içimde bir duyu,bilgi ya da tecrübe olarak asılı kalırdı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her neslin başından geçen, ahmağının, akıllısının, incesinin, kalınının zamanın kendilerine ayrılan koridorundan geçtiği, her neslin köşesini döndüğü ama kendisini biricik sandığı şeyler. Gençlikte insanın içi bomboş olduğundan içine ne düşse büyük gürültü çıkarıyor elbet.
Artık olanların izi silinsin istiyorum, sadece benim dimağımda kalsın. İçimde gizli bir cehennem ateşi ile cehennemden çıkayım ama bu ateşi ve onun gözleri alan harlı ışığını da yanım da yine de götüreyim. Olur ya çıkarsam, unutabilirim, ben de izi de kalsın, unutabilirim. Ya da burada ben sonsuza kadar unutulabilirim.
Dünya bilindikçe küçülüp ufalıyor, her şeyini kaybediyor, herkes kucakladıkça herkesten bir gayrimeşruluk yükleniyor. Herkese her şeyi vereceğim derken herkesin oluyor, aptallar ona eskiler gibi şaşmıyor, büyük filozoflar gibi kurcalayıp bitap düşmüyor, sanatçılar gibi o döndükçe ıstırabından sersemlemiyor, alıyor, kullanıyor, kemiriyor, semiriyor, tepiniyor, geriliyorlar.