Beyzanur çekiç
@Cbeyza
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O gençlik dönemimde kendime, başkalarının yadırgamasından ölesiye korktuğum için en ideal insan hali vermeye çalışır, verirdim de. Onun da sonrası kötü olurdu. Ben kendime eğilip eğilip bakmaktan, irkilmekten, korkmaktan, ortaya çıkacağım diye titremekten, diğerlerini hep beni fark edecek ve tutuklayacak, buna da yetkisi olan kimseler olarak görmekten başka bir şeyi ayırt edemiyordum.
Peki hayatı ne yapacaktım? Onu anlayayım diye psikanaliz mi öğrenecektim, Jung'ları, Laing'leri okuyup şizofreni yolculuklarına mı çıkacaktım, şeyhleri ayrı, doktorları ayrı mı etekleyecektim, kendimle ilgili hem de bu dünyama ait bir söz söyleyecekler diye kulak mı kabartacaktım?
Yani galip gelmek eğriyi aklından geçirmeden doğruyu yapmak, ama bunu yaparken eğriye göz kırpmadan doğru içinde yol almak mı?Bu yarı şuur, yarı şuursuzluk, yarı ilham, yarı rast geliş, dünyanın yarısı ve ahretin yarısı insanın toplamı mı? O zaman Allah'ı düşünmek mükafatı da düşünmek gibi oluyor, düşünmemek boşluğa sarkıtıyor, o içeride olup kendini düşündürtmeden öyle olmayı istiyorsa bu yüzer gibi hal ve artık gayri insiyaki düşünce ve tavırlar beni salyangozun kabuğuna sığar hale getirir mi? Biliyorum ki oraya sığarsam, sığabilsem her yerden taşarım.
Kendimi yaşadığım hayata ve aynı zaman dilimini paylaştığım insanlara beğendirme arzum öyle kuvvetliydi ki bu kuvvet olanca gücüyle dilime yansıdı.Dilim uzaya, çevrile,döne büküle her hale, herkese bir şey sunabilir oldu. Herkes benim dilimden kendi kuru hayatlarına damlatacak bir şey buldu.