Bayan Bice'nin beni ilk gördüğü anda eksikliğini hissederek acı çektiğim şeyin yiyecekle alakası olmadığını şıp diye anladığından emindim. Beraber geçirdiğimiz yıllar boyunca bana gerçek bir aile olmadığımızı asla hissettirmedi. Yaptıkları beni şefkatle beslemek, derslerime verdiğim önemi takdir etmek ya da her akşam yemeği sonrası deliksiz bir uyku çekeyim diye papatya çayı ritüeli yaratmakla sınırlı kalmadı. Hep kendisinden beklenenden fazlasını verdi.
Sana izin veriyorum, git. Git ve benim göremediklerimi gör, benim dokunamadıklarıma dokun, sevemediklerimi sev ve hatta, bu babanın çekmeye cesaret edemediği acıları çek. Dünyadan ve onun binbir halinden korkma".