Cem Erem
@CemErem
37 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İtalo Svevo’nun Senilita (Yaşlılık) adlı eseri, yazarın hünerli kaleminden çıkmış, zamanının çok ötesinde bir psikolojik inceleme olarak karşımıza çıkıyor. Kitap unutulmuş ya da görmezden gelinmiş kahramanların iç dünyalarına eğilirken, okuyucusunu da aynı şekilde içsel bir yolculuğa çıkarıyor…
Kitabın başkahramanı Emilio Brentani, sıradan bir memur ve hayalperesttir. Emilio, hayatının anlamını arayan bir karakter olarak betimlenir. Svevo, onun üzerinden, yaşlanmanın sadece fiziksel bir süreç olmadığını, aynı zamanda ruhsal bir yenilgi ve hayal kırıklığı olduğunu da ustalıkla işler. Emilio’nun tutkuları ve hayal kırıklıkları, Svevo'nun ironik ve bir o kadar da keskin üslubuyla anlatılır. Bu anlatım, okuyucuyu sık sık düşündürürken aynı zamanda güldürmeyi de başarıyor…
“Hep bekleyerek yaşıyordu, sabırsızdı, beyninden gelecek bir şeyi, sanatı; dışarıdan gelecek bir şeyi, talihi, başarıyı bekliyordu; tükenmez enerji yaşını çoktan geride bırakmamıştı sanki.“
Svevo’nun üslubu, bir yandan kahramanlarının içsel sancılarını derinlemesine analiz ederken, diğer yandan alaycı bir dille aktarır. Bu üslup, kitabın genelinde hafif bir melankoli havası yaratırken, okuyucuyu da duygusal bir iniş çıkışa davet ediyor açıkçası. Svevo, Emilio'nun naifliğini ve kendine acıma halini anlatırken, okuyucunun zihninde incelikle örülmüş bir mizah duygusu oluşturmuş…
Yazarın 1898 de 37 yaşında yayınladığı ve yayınlandığı dönemde pek ilgi görmeyen bu kitap 2024 henüz bitmemesine rağmen bu yıl okuduğum ikinci en etkileyici kitap olacak diyebilirim. Ve tabi ki herkese tavsiye ediyorum, ben sahaftan aldım. Bilmiyorum baskısı var mıdır ? (varmış )
Bu kitaptan sonra kayıkçı, yazar hayalkırıklığına uğramış olmalı ki yazın hayatını uzunca bir zaman bırakarak ticarete atılır. Ta ki, ingilizce
Reklam
Ryunosuke Akutagawa’nın “Bir Budalanın Yaşamı” adlı eseri, yazarın son dönem çalışmalarından biri olup, hayli psikolojik ve felsefi içeriğe sahip (intihar mektubuda eklenince aksini düşünmek zor) Sel Yayıncılık tarafından yayımlanan ve Zeynep Ebru Okyar tarafından dilimize çevirilen bu eser Akutagawa’nın kişisel mücadelelerini ve zihinsel bunalımlarını yansıtıyor maalesef…
Sonuçta Akutagawa’ nın çok zor ve mutsuz bir hayat ve şizofreniyle boğoşan yazarımızın bu son eseri Akutagawa’nın kendi hayatından izler taşıyan yarı otobiyografik izler taşıyor…
Son derece zarif ve sade bir kullanan yazarımız okuyanı (en azından beni) derin düşüncelere sevk etti…
150 den fazla esere sahip yazarımızın Türkçede en önemli eseri Raşomonu baz alarak diyebilirizki çok katmanlı ve olayları farklı bakış açılarından anlatma/kurma tarzına bayağı ters…
Sonuç olarak, “Bir Budalanın Yaşamı”, Akutagawa’nın edebi dehasını ve derin insani gözlemlerini yansıtan, etkileyici ve düşündürücü bir kitap …
Son kertede; tavsiye eder miyim kayıkçı? Akutagawa’ nın karmaşık iç dünyasını merak edenler için iyi bir kitap. Lakin bence Akutagawa’ ya başlamak için iyi bir seçenek değil…
Açıkçası; kitabın ismi ilgimi çekince ve konusuna yani arka kapak açıklamasına bakarak Japonya da geçmiş gerçek bir olay ibaresinide görünce Japon edebiyatına olan ilgim sonucu aldığım bir kitap oldu Diğer bir ilginç tarafı da yazarının Fransız oluşu, belki japonya da yaşayan bir fransız yazar olabilir diyerek üstün körü biyografisine baktım. 1963 doğumlu fransız yazarın görebildiğim kadarıyla japonyayla pek ilgisi yok...
Fakat kitap çok kolay olarak japon edebiyatına da dahil edilebilir. Oldukça sade bir anlatıma sahip bence ...
Ana karatkterimiz Shimura-san oldukça yalnız, ayrıntılara titizlenen, bir nevi robot gibi yaşayan japonlardan biri. Zaten kitapta biraz robotlara, özellikle yaşlı japonların robot kullanabileceğine dair göndermelerde var. Neyse, günlerimiz monotonlukla geçerken evden, özellikle mutfaktan bir iki şeyin yerinin değişmesi, meyve suyu gibi içeceklerin azalmya başlaması gibi şüphelerle ana karakterin hayatı değişiyor. Buradan sonra sadece evde yaşayan birinin daha varlığı ortaya çıkıyor diyerek kitap anlatımını kesiyoruz. Zaten 88 sayfalık kısa bir novella için bu kadar açıklama kafi ...
Kitabın Anlatım tarzı değişik. Önce Shimura-san ın şüpheleriyle ve Shimuranın ağzından, sonra da kaçak yolcumuzun ağzından okuyoruz, en sonda da birinci tekil şahıs Bu arada kaçak yolcumuzun Shimura-san da yarattığı farkındalığı görerek bakış açımıza sunduklarıyla çok beğendiğim bir kitap oldu ...
Yahu, kalın kitaplarla derdim yok lakin genel olarak bu kısacık novellalar çok değerli oluyor ...
Evet, uzun bir aradan sonra yeniden “yazmış bulundum” ...
Ve sen kayıkçı; uzun zamandır öylece oturuyorsun köşende. Sarıl bakalım küreklere ...
