"Petrov, bir deniz kabuğu misali, yaşadığı dönemin uğultusunu içine çekerek, bunu çalısmalarına yansıtmakta, yaptığı konuşmalarda toplumsal hayatın bütün alanlarında görülen tıkanıklık, acizlik ve nefret belirtilerini ve yenilenme ihtiyacını, buna duyulan özlem dile getirmekte, toplumun duygu ve düşüncelerine tercüman olmaktaydı."