Daha sonraları kardeşi Theo’ya şöyle yazacaktır:
"Işığı ve özgürlüğü ara ve pek fazla batma bu dünyanın çamuruna."
Ama dünyanın çamuruna batmadan, nasıl bulacaksın ışığı?
Bulduğun ışık, gerçekten aradığın ışık mıdır?
Hem bulsan bile, bu ışıkla neyi aydınlatacaksın?
Tüm bu soruların yanıtı, kendisini, tümüyle resme verdiğinde gelecektir.
Çünkü özgürlük de, kurtarıcı ışık da yaratıcılıktadır, resimdedir.
Dünyanın çamuruna bulaşmamanın tek yoludur yaratmak.
"Hiçbir zaman, hiçbir şeyi başaramayacağım."
Ama gene de devam eder. Ressam olmaya karar verdikten sonra, yalnızca resim yapacaktır.
Oysa, karar çoktan verilmiştir. Tüm başarısızlığı, bu içinde patlamayı bekleyen ressamlığından kaynaklanıyordur da, ne o, ne başkası biliyordur.