Cemile Güvenen
@Cemileguvenenn
’Bitiyor ömür farkına varmadan.
Nerdeyse her sayfasında kalbime dokunan cümlelerinin olduğu alıntı yapmadan, altını çizmeden okuyamadığım bir kitap. Terk edilmenin hatta hiç varolmamış bir sevginin hissettirdiklerini okuyup unutmaya çalışmasına şahit oluyoruz. Geçmişindeki travmaları bloke eden bir beyin, unutmak istedikleriyle yüzleşme sonucu en çok kendini suçlayan Feribe’nin kitabın sonunda başkalarından vazgeçip kendi hayallerine kavuşmasını okuyoruz. Kitabın sonlarında dediği gibi “Neyi bir ömür yanınızda taşımak istediğiniz, kalbinizi kimlere emanet edeceğiniz tamamen size kalmış. Kendinize neyi reva gördüğünüzde öyle.” olmayacak olanla kalplerimizi yormamamız gerektiğini en ince ayrıntısına kadar hissettiren bir kitap. 
Unutma Dersleri 
Nermin Yıldırım
Unutma Dersleri Nermin Yıldırım
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·320 syf.··
Beğendi
·2022 16. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 10 Kasım 2022 14:30
ஐ Karekterin 5li arkadaş grubundan birden sebepsiz yere konuşmayı kesmesiyle başlıyor hikaye ve bu bana çok tanıdık geldi. Benimde sevdiğim arkadaşlarımla, birden arkadaşlığım bitti. Ve birden sebepsiz yere bende Tsukuru Tazaki gibi geceleyin aniden güverteden denize atılmış hissi yaşadım, birden kapıdan itilip kapı suratıma kapatıldı hissi. Benim de o hayatımdan çıkan insanlarla bir kez olsun belkide son kez yüz yüze konuşmak istediklerim oldu. Ayrıca o şekildeki travmadan sonra karakterimiz neler hissetti kendini nasıl toparladı bunlara şahit olmak istedim. Bu yüzden kitabı merakla ve kendime benzeterek okudum. Yazar çoktandır merak ettiğim uzun süredir okumak istediğim bir yazardı. Bu kitabıyla tanışmak yazarı sevmeme vesile oldu. Kitapta karakterimiz geçmişiyle yüzleşip önüne bakmak hayatına yeniden tutunup ilerlemek istiyor. Yıllar sonra arkadaşlarıyla yüzleşiyor ama hayatına devam edebildi mi bu soru cevaplanmadan kitap bitiyor. Yazar bunu belkide bilerek isteyerek sonsuz bir son bıraktı biz okurlara.
Gece yarısı kütüphanesi
✺ Kitabı okurken benim pişmanlıklarım kitabımda neler yazıyor olurdu bunu düşündüm. İnsan ister istemez kendi geçmişindeki pişmanlıklarını, olası durumları, hangi kararda ne gibi değişik yaşantısı olabilirdi bunları sorguluyor. Ama biliyorum ki başka başka tercihlerde yapsak her zaman bir pişmanlığımız olacak. Kitapta “Sonuçları değil sadece seçenekleri tercih edebiliyoruz.” ve başka bir sayfada Nora’nın konuşmasında anlattığı ağaç metaforunda dediği gibi “Hangi dalın gittiği yolu seçersek seçelim, yine o çürümüş ağacız.” alıntılarıyla kitabı okurken ki neleri tercih edersek edelim sonuçların benzer hatta aynı olacağı düşüncem tastiklendi.
Kitabın 177. sayfasında yazar aslında bize kitaptaki anlatmak isteneni güzelce özetliyor. Kitapta karakterin verdiği röportajda “Farklı bir yol seçmiş olsan hayatını nasıl olabileceğini düşündün mü hiç?”sorusuna Nora’ın verdiği cevap “Bazı yolların daha kolay olacağını düşünmek işimize geliyor bence. Ama belki de kolay yol yoktur. Yalnızca yollar vardır. Bir hayatta evli olabilirim. Başka bir hayatta tezgahtarlık yapıyor olabilirim. Birlikte kahve içmeyi teklif eden tatlı bir adama peki demiş olabilirim. Başka bir hayatta Kuzey Kutbu’nda araştırmalar yapan bir buzul bilimci olabilirim. Bambaşka bir hayatta olimpiyat yüzme şampiyonu olabilirim. Kim bilir? Her gün, her an yeni bir evrene giriyoruz. Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.”
✎ Kitapta geçen alıntı gibi (burası bir olasılıklar kütüphanesi) hayatta bir olasılıklar silsilesi.
Fareler ve insanlar
Kitaba ilk başladığım andan anladım hüzünlü bir okuma olacağını. İlk andan itibaren güzel bir dostluk hikayesi okuyacağım hissine kapıldım.
İki arkadaş sürekli beraberler ve George ne olursa olsun Lennie’ye bir kan bağları olmamasına rağmen sürekli sahip çıkıyor. Birbirinden tamamen zıt, farklı karakterlere sahip olan bu insanların nadir rastlanan çıkarsız dostlukları var. George, ufak tefek, zeki ve oldukça kurnazken; Lennie, yapılı, güçlü, saf ve zeka geriliği olan biri. Bu ikili küçük bir toprak satın alma hayalleri olan (böylelikle kendi arazilerinde toprağın geliriyle yaşayıp gitmek istiyorlar, hayallerini okurken bende o anların gerçekleşmesini istedim, o anların gerçekleştiğinde Lennie’nin mutluluğunu hayal ettim.) bu hayalleri gerçekleştirmek için bir çiftlikte işe başlıyorlar.
Lennie’nin kurduğu her cümlede kalbim sızladı.
Kitabı okurken birçok yerde saflığı, masumiyeti, acıyı hissettim ve kitabı çok sevdim.
Kitabın ilk sayfalarında anlatılan Lennie’nin başlarını belaya sokmaları yüzünden her işten ayrılmak zorunda kalsalarda, George ne kadar Lenniesiz daha rahat yaşayacağını düşünsede, ondan kurtulmak istediğini dile getirse de sonradan pişman olup onu her daim bir anne şefkatiyle sarıp sarmaladığını okuyoruz.
Kitabın son sayfalarına geldiğimde ise okumaktan çekindim, Lennie’nin “bir kabahat daha işledim” cümlesinden sonra duraksadım bundan sonra olacakları düşündüm.
〄 “Üzülme,” dedi. “Bazen mecbur kalır insan.”
✰ Yörünge ✰
Tek solukta okunan, bir kitap okumaktan ziyade bir gerilim filmi izliyormuş etkisi yapan bir kitap “Yörünge”.
Tess Gerritsen kitapları her daim etkili ve tıp alanında ilgisi olanların severek okuyacağı bir yazardır.
Kitap uzaya gönderilen bir ekibin başına gelen aksilikler ile başlıyor ve NASA tarafından Uzay istasyonuna sonradan gönderilen ana karakter Dr. Emma Watson’ın mücadelesi anlatılıyor. Yerçekimsiz ortamın farklı canlı türleri üzerindeki etkilerini incelemek için uzaya gönderilen deneylerin birinde son derece tehlikeli bir biyolojik canlı yayılımı gözlemleniyor ve salgın ile karşı karşıya kalınıyor. Kısıtlı imkanlarda olan ve sürekli yanı başlarında bulaştığında ölümle sonuçlanacak tehlikeye maruz kalan bir mürettebatın macerası kitabı merakla okumanıza neden oluyor.
“... Daha önce böyle bir şeyle karşılaşmamıştım. Bu çok yeni. Daha önce hiç tanık olmadığımız bir şey. İyi ama keşfetmenin doğasında yok muydu bu? Hiçbir kriz tahmin edilemez, her yeni sorun kendi çözümünü gerektirirdi. Bütün zaferler fedakarlıklar üzerine kuruluydu.”
Kitabın arta arta giden heyecanı son sayfalarda yerini biraz hüzne, burukluğa bıraksada sonunun güzellikle, zaferle bitmesi biz okurlarda tatlı bir tebessüm oluşturmaktadır.
