Cemre K.
@Cenuka
Şu anda okuduğu kitap
Bana tabi olmayan binlerce hayaller ve hatıralar,şiddetli bir anafor içinde savruluyorlar...
Arkamdan bir şehir kaçıyor. Dizlerimde bir kerpeten. Hastalık ve tabiat.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Felaketimizi başka biriyle taksin etmek saadettir.fakat annelerle değil,annelerle değil.Annelere anlatılan kederler taksim değil,zarbedilmiş olur:Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler,bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler;böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Kendimi çok sevdiğim an ,kendime çok acıdığım an. Beni yalnız bu koruyor: Bu aşk,bu merhamet.
...hastalıkla tabiat arasındaki büyük tezadı anlıyorum. Bu,bir bahçeden hastahaneye girerken ve bir hastahaneden bahçeye çıkarken en çok hissedilen şeydir.
Yalnız başıma demir parmaklıklı kapıdan içeriye girerdim,dokuzuncu hariciye koğuşuna doğru ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm..