Göğsüme saplanmış bir kılıç gibi keskin ve yakıcı olan bu acıyla öleceğimi düşündüm ama özlemezdim elbette. Yakıcı bir andan diğerine geçerek yaşayacaktım. Türümüzden olanların kanlı canlı olmaktansa taş ya da ağaç olmayı seçmesine yol açan böyle kederlerdir.
Bunun benim suçum olmadığını söylemek istedim ama vazgeçtim çünkü bunu daha önce patrona söylediğimi anımsadım. Zaten bir anlamı da yoktu bunun. Ne de olsa insan her zaman biraz suçludur.