Dedemin evinde herkes herkese düşmandı;bütün evi bir duman gibi dolduran bu hava büyükleri zehirlediği gibi, çocukları da bir şekilde etkilemişti, onlar da bu kavga da aktif olarak yer alıyorlardı.
"Bir damla yaş aktı gözümden. İşte o an içimden de bir şeyler sökülüp gitti. Gecenin bu vakti, şafağın sonu. Gençliğim, ümidim, inancım, güvenim ve hayallerim.
Bir damla yaşla kırk yıl yaşlanmış; yorgun düşmüştüm. "
"İnsanların Dünya karşısındaki kayıtsızlığını da işte tam bu anda kendi zihninde yakaladı ve babasının sözlerine bir anlam vermeyi başardı: Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı."