Ceylan
@Ceylan_63
Aklımın içini örümcek ağları sardı; kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeğe başladı; kurduğum hayaller, bir bekâr odasının dağınıklığına boğuldu.
Şu anda okuduğu kitap
Çocukken şöyle dua ederdim Tanrı’ya:
Tanrım bana hiç erimeyen,
Kırmızı bir bonbon şekeri yolla.
Eski tül perdelerden gelinlik biçerdik
Kardeşimle kendimize durmadan,
Olmayan çayları,
Olmayan fincanlardan içerdik.
Olmayan kapıları açardık,
Olmayan ziller çaldığında.
Siyah papyonlu olurdu mutlaka
Resim defterimizdeki damat.
Yedi günde yarattığımız dünya
Mutlu olurduk pastel koksa.
Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya:
Olanlar oldu tanrım
Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!
metis yayıncılık
Paranın ihanetine tanık olunca sadece içimizdeki ölümsüzlüğün gerçek istikrar olduğunu hissetmiştik..
Sayfa 345 - can
MalesefHayat ve İnsan
Bir zamanlar gurur duyduğumuz ve sevdiğimiz her şeyden ayrılma sanatını öğrendik.
Sayfa 411 - can
kendi yaşam öyküsüAlıntı
Ama her gölge,sonuçta bir ışığın çocuğudur.
Aydınlık ile karanlığı,savaş ile barışı,yükseliş ile çöküşü yaşamış olan bir kişi,hayatı gerçek anlamda yaşamış demektir.
Sayfa 501 - can