"İlk sen mağlup ettin beni" der Ahmed Arif Leyla Erbil'e ve o şiirden de önce tutar Leylim'ini. Kölen, kulunum der ona, mezara götüreceğim tek sevdasın der. İşte bu kadar derin bir sevdanın mektuplarıdır bu kitap.
Yüreğimin sızladıgı, buram buram sevda kokan ve Ahmed Arif'e olan hayranlığımın katlandığı bir kitap okuması yaptım.
Her mektubu, her cümlesinin altını çizmek istedim. Leyla Erbil'e kızdım evet ama karşılıklı mektupların olmaması sadece Ahmed Arif'in mektuplarını içermesi biraz duruma tek yönlü bakmamızı sağlıyor. Ama ne olursa olsun Ahmed Arif çok güzel sevmiş...
Kitabın içerisinde tarihsiz bazı mektuplar vardı ve bu mektupları editörler belli bir sıraya koyup okuyucuya sunmuş. Fakat biraz daha dikkatli olmaları gerekirdi diye bir eleştirim olacak. Bazı mektuplar sanki yanlış yerdeydiler.
Fakat yinede çok çok hoş ve güzel bir kitaptı.Bazı kitaplar olur. Sıkıldığınız zaman elinize alıp bir göz gezdirmeniz o sıkıntınızı gidermek için yeterli olurlar. Benim için bu kitap, kitaplığımda elime alıp gülümseyeceğim ve Ahmed Arif'i güzel anacağım, bana iyi gelecek bir kitap oldu.
Sevda dolu kitap okumak isteyenlere mutlaka tavsiyedir. İyi okumalar...