Dünyaya geldik ve bir hiçliğin ortasında bulduk kendimizi. Evet, büyüdük, çalıştık, eğlendik, nadir de olsa mutlu olduk ama yaşadıklarımızın hepsi bir hiç olacak. Ve bir hiçliğin içerisinde yaşadığımızı bilmek, insan ruhuna vurulmuş en büyük darbedir.
Stefan ZweigSatranç
Ayağa kalktı ve eliyle pantolonundaki tozları silkeledi. Sanki bu hareketle, ofis binasının bütün izlerini de siliveriyordu zihninden. Onun, ardına bakmadan hayatına devam edebilmesini diliyordum...