Cihan Ay
@Cihanayofficial
Kadrajımdan yansıyanlar - Kalemimden dökülenler
Hayat bana şunu öğretti: En büyük zenginlik, güvenebileceğin birini bulmak değilmiş; bunca nankörlüğün içinde hâlâ güvenilebilecek biri kalabilmekmiş. Ben kendime yakışanı yaptım, siz kendinizden utanın.
İçini dökmek, insanın kendi fırtınasında boğulmak yerine, kelimelerden bir filika yapıp kıyıya ulaşma çabasıdır.
Sadece saçlarımıza düşen aklar değil mesele; en güzel günlerin hatırası bile zamanın değirmeninde öğütülüyor ve geriye sadece yaşlanmış, yorgun birer iç çekiş kalıyor.
“İnsanların soytarılığıma bakıp ardında gizlediği sefaleti görebilmesinden korkuyordum ve sürekli tetikte olmak zorunda kalmak istemiyordum.”
