Kızıl bir mürekkeple yazılıyor akşamın son satırları. Ne anlatılanlar tam bitti, ne de başlayacak olan geceye dair sözler söylendi. Her şey, o ince ve keskin çizginin üzerinde asılı duruyor...
Henüz tanımadığı bir dünyaya yummuş gözlerini; ne kederden haberi var ne de koşturmacadan. Sadece var olmanın o en saf hali... Belki de ihtiyacımız olan tek şey, hayata böyle beklentisizce ve huzurla tutunabilmektir…