Çile YYüksel
@Cileyy
8 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Elimde iki kitap vardı Gençlerle Başbaşa ve İrade Terbiyecisi. Bir türlü hangisinden başlayacağıma karar veremiyordum. Sonra gençlerle başbaşaya başladım ve kitabın ikinci sayfasında .....”Mösyö Girard bize bir kitap Tavsiye etti ve mutlaka okumanızı söyledi bu kitap meşhur terbiyeci ve ahlakçı Jules Payot’un İrade Terbiyesi adlı kitabı idi....” bu satırları okuyuncaya iki kitabın art arda okuyup yorumlamaya karar verdim. Kitabın kapağında milli eğitim bakanlığı 100 temel eser kapsamında olduğu orta dereceli okul öğrencilerine tavsiye edildiği yazıyordu. Bu yüzden yazım dili olarak daha alt seviyede hazırlanmış bir kitapla karşılaşacağımı düşünmüştüm fakat okuduktan sonra içerik olarak her yaşta okunabilecek çok da basit olmayan bir kitap olduğunu gördüm. Kitap içerik olarak muavvaffakiyet diyarının yolunu göstereceğini vaat ediyor bence kısmen başarılı sayılabilir bu yola giden etmenleri maddesel olarak açıklamış ve okuyucuya sohbet eder gibi sunmuş olması bu açıdan İrade Eğitimi ile benzer noktalara değinmiş. Kitabın son bölümünde muvaffak olmanın kanunları olarak madde madde açıklanan kısımlar kitabın teorik bilgilerini zemine oturtmak bakımından hap bilgi gibi çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Kitap içinde bilinmeyen sözcüklerin varlığı kitabın arkasındaki sözlükle anlaşılır hale getirilmiş. Başarının sırlarını açıklarken irade eğitimi konusuna girmiş ve iki kitabın benzer kılmıştır. Jules Payot’un kitabında ise aynı konu yabancı yazar ve çeviri kaynaklı olduğundan muhtemel, kitabın kısacık olmasına rağmen anlaşılması daha zor ve karmaşık geldi bana. Bu kitapta da sohbet havasında örnekler verilerek konuların açıklanmasına rağmen kitabın sonlarına doğru daha anlaşılır bulsam da (çünkü bu bölümde irade eğitiminin dinlenme, uyuma, sağlık vb. gündelik olaylarla
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Elimde iki kitap vardı Gençlerle Başbaşa ve İrade Terbiyecisi. Bir türlü hangisinden başlayacağıma karar veremiyordum. Sonra gençlerle başbaşaya başladım ve kitabın ikinci sayfasında .....”Mösyö Girard bize bir kitap Tavsiye etti ve mutlaka okumanızı söyledi bu kitap meşhur terbiyeci ve ahlakçı Jules Payot’un İrade Terbiyesi adlı kitabı idi....” bu satırları okuyuncaya iki kitabın art arda okuyup yorumlamaya karar verdim. Kitabın kapağında milli eğitim bakanlığı 100 temel eser kapsamında olduğu orta dereceli okul öğrencilerine tavsiye edildiği yazıyordu. Bu yüzden yazım dili olarak daha alt seviyede hazırlanmış bir kitapla karşılaşacağımı düşünmüştüm fakat okuduktan sonra içerik olarak her yaşta okunabilecek çok da basit olmayan bir kitap olduğunu gördüm. Kitap içerik olarak muavvaffakiyet diyarının yolunu göstereceğini vaat ediyor bence kısmen başarılı sayılabilir bu yola giden etmenleri maddesel olarak açıklamış ve okuyucuya sohbet eder gibi sunmuş olması bu açıdan İrade Eğitimi ile benzer noktalara değinmiş. Kitabın son bölümünde muvaffak olmanın kanunları olarak madde madde açıklanan kısımlar kitabın teorik bilgilerini zemine oturtmak bakımından hap bilgi gibi çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Kitap içinde bilinmeyen sözcüklerin varlığı kitabın arkasındaki sözlükle anlaşılır hale getirilmiş. Başarının sırlarını açıklarken irade eğitimi konusuna girmiş ve iki kitabın benzer kılmıştır. Jules Payot’un kitabında ise aynı konu yabancı yazar ve çeviri kaynaklı olduğundan muhtemel, kitabın kısacık olmasına rağmen anlaşılması daha zor ve karmaşık geldi bana. Bu kitapta da sohbet havasında örnekler verilerek konuların açıklanmasına rağmen kitabın sonlarına doğru daha anlaşılır bulsam da (çünkü bu bölümde irade eğitiminin dinlenme, uyuma, sağlık vb. gündelik olaylarla
Çehov’un tiyatroları, karşılaştırmalı.
Çehov’u daha yakından tanımak istediğim için ard arda tiyatrolarını okudum. 6. Koğuş, Van’da dayı, Vişne bahçesi ve son olarak Martı. Tiyatro kursunda drama egzersizi için ezberlemiştim Nina karakterinin
“ .... Bir martıyım ben... Yok, değil. Aktristim. Ah, evet!” İle başlayan metnini.. onun için ayrı bir yeri vardı bende bu kitabın. Okumak için sabırsızlanıyorum fakat kitabı bi bütün olarak değerlendirdiğimde maalesef aynı heyecanı yakalayamadım. Rus edebiyatının isimlerinin karmaşıklığının yanında bir de iki isimli olan karakterlerin her seferinde aynı isimlerle hitap edilmemesinden sürekli ilk sayfaya döndüm durdum. İçerik olarak ise yine kısa, sıkmayan ama çok da bir etki yaratmayan, bi kaç saat içinde okunabilecek bir kitap. Yazar olmanın , yaratıcılık ruhunun bazen ne kadar zor ıstırap veren bir süreç olduğuna bazen de verdiği müthiş hazza değinmiş... Ee şöhretin bir bedeli de olacak tabii :) ama yazmak , sürekli üretmek, yazarların arasında kendini kanıtlamak her zaman ilham perileri aracılığıyla çok da kolay olmuyormuş onu bir kez daha gördük. (Ki bu konuya eeen iyi değinen ve en iyi anlatan kitap bence Martin Eden’ dır.) Bir de okuduğum her kitap da olduğu gibi burda da bir çok aşk üçgeni var. Bence okuduğum kitaplar arasında bu kitabı da ortalama geldi bana ve hala en etkili kitabı benim için 6.Koğuş.
Kurtuluş savaşının üzerine yazılan ilk roman. Ateşten gömlek. İsmi o kadar etkileyici ki o yıllar başka nasıl anlatılabilirdi ki dedirtiyor kitabı okuduktan sonra. Zaten Halide Edip de o kadar etkilenmiş ki bu isimden ilk sayfalarında Yakup Kadriye yazdığı mektubuyla açıklıyor neden bu ismi seçtiğini ve etkileyici bir girişle başlıyor roman. (Fakat romanı okudukça roman içerisinde ateşten gömlek kelimesini defalarca kullanmış olması ben de bu etkiyi maalesef biraz azalttı.) Kitabı inceleyecek olursam; kurtuluş savaşını daha çok kahramanların yazdığı destanlardan biliyoruz ya, bence bu kitabın en belirgin ve hoşuma giden noktası savaşın sıradan insanlar gözünden nasıl yaşandığı, o insanların nasıl yıprandığı, korktuğu, acı çektiği ama ne olursa olsun vatan sevgilerinden bir an vazgeçmemeleri. Günümüz Türkçesiyle olmasına rağmen dili çok ağır ve olay örgüsünü kavramakta zorluk çektim başlarda, sonra bir ara kitabın baş karakteri kim? Kitap kimin ağzından anlatılıyor gibi kargaşalar yaşamış olsam da kitabın ortalarında karakterler ve kurgu kafamda daha net oluştu veeeeee tokat gibi bir sonla buruk bir tebessüm bırakarak veda etti bana yazar. Ve bu kitaptan sonra tabii ki kitaplığıma alacağım kitap belli, yan yana oturacaklar Halide Edip’in istediği gibi...
Kitap kısa,sade yazılmış, sıkıcı değil ve kolay okunuyor. Fakat okurken çok etkilemediği gibi okuduktan sonra da ne edebi anlamda ne de olay örgüsü olarak akılda pek bir şey bırakmıyor. Çehov’u sevmeme rağmen (özellikle 6.koğuş) bu eserini beğenmedim.
