Cinan Tütüncü
@Cinan
89 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Öykünün kitap boyu süreceğini sanmıştım açıkçası bu beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Ancak kitapta birbirinden güzel başka öyküler de olması güzel bir süpriz oldu.
Özellikle yazarın BEN CADIYKEN adlı öyküsünü çok çok beğendim. Günümüzde hala güncelliğini koruyan sosyal, temel taşlarımız. İnsani yanlarımız, birbirimizle yaşarken kapıldığımız olumlu, olumsuz tüm durumlar. Hayvanların insanlardan çektiği çileler. Yöneticilerin, diğer otoritelerin olumsuzlukları.. Ve KADIN.
Özellikle kadın konulu öyle harika bir paragraf vardı ki öyküde okumalara doyamadım. Alıntı olarak ayrıca paylaşacağım.
Sarı duvar kağıdına gelecek olursak, aslında güzel bir konuya değinilmis. Bence herkes ömründe bir kere duvardaki badana izlerini, ya da duvar kağıdındaki desenleri anlamlandırmaya çalışmıştır. Öykü buradan yola çıkıyor ancak ben neticelendiremedim. Eee...? Diye bitiverdi hikaye.
Yazarla tanışmak için ve diğer hikayeleri de görebilmek adına kesinlikle kütüphanenizde yer almalı.
" Bütün gücümle kadınların, bütün kadınların kadınlığın ne olduğunu nihayet anlamasını diledim. Gücünü ve gururunu ve hayattaki yerini anlamalarını, dünyanın anneleri olarak görevlerinin ne olduğunu görmelerini, yaşayan herkesi sevmelerini ve onlara değer vermelerini, erkeklerin ne kadar kötü olabileceğini görmelerini, yalnızca en iyilerini seçip daha da iyilerini dünyaya getirmelerini, insan olarak görevlerinin ne olduğunu görmelerini ve yaşama, çalışmaya ve mutluluğa kendilerini tamamen adamalarını diledim. "
Charlotte Perkins Gilman
Reklam
Bir gaflette bulunup yazarın tüm kitaplarını aldım. Daha önceki kitaplara yazdığım yorumlardaki istikrarımı bozmayacagim.
Yazar harika bir şekilde olay örgüsü oluşturayım. Şunu şuna bağlayım, bu bununla ilgili olsun, bu olursa ardından bir de bunu eklerim diye diye sayfa sayısını ayyuka çıkartmış. Bir de mesleğine bu kadar aşık sevgili emekli dedektifimiz, hayatını riske atmalara doymuyor. Gözü karalık kısmını daha samimi işleyebilirdi yazar. Açıkçası okurken dedektif için hissettiğim ne kahraman adam değil, ne aptal adam oldu. Komik bir şekilde olaylarını içine balıklama damlası, mesleğine olan sevgiden ziyade ahmaklık. Onca yıllık polis dedektifi böyle saçma hareketler yapmamalı. Egosundan ölecek adam. Kimseden yardım istemeyeceğim diye.
E neticede karakteri samimi bulamayınca, sayfalar uzuuuuun olunca, tatmin edici bir öykü olmadı benim için.
Annesinin cenazesinde suikaste uğradığı düşünülen adamın eşi mi, kızı mı kardeşi mi katil diye sorgularken olaylar dallanıp budaklanmakla kalmıyor, yeni tohumlar fidana fidanlar ağaca moduna giriyor kitap.
Sonuç olarak beğenmedim. Dedektif Gurney'e değil zavallı karısına üzülerek okudum.
Bir insan bir böceğe dönüşüverse birden bire, onu olduğu gibi kabul eder mi yine de sevdikleri....?
Kitabı okudum, ardından kitapla ilgili incelemeleri okudum. İncelemeler kısmı daha çok düşünmeme sebep oldu açıkçası. Her açıdan degerlendirilebilecek bir eser. Sosyal, psikolojik, fiziksel anlamda hayatımızı şekillendirenin aslında ne olduğu, ne olmadığı, ne olmaması gerektiği.
Reklam