Birlikte okumak için almıştı..
Beraber okumaya çok az kalmıştı hep aklımdaydı ama okuyamadık olmadı ayrıldık ,bu kelimeyi söylerken bile inanamıyorum tuhaf hissediyorum çünkü asla ihtimal vermezdim gideceğinden. Sabahın çok erken saatlerinde huzursuz bir şekilde yine uyandım her zamanki gibi yine düşündüğüm ilk kişi oydu, eskisi gibi huzurla değil uyanışlar çünkü iki kişiyken teke düştüm artık kalbim sızlıyor nefesim daralır gibi oluyor. Sabahın ilk ışıklarıyla yavaş yavaş odanın aydınlanmasıyla etrafımdaki duvarlar belirginleşmeye başladı sanki git gide duvarlar aydınlanma yerine üzerime üzerime doğru geliyordu. Yataktan doğruldum dakikalarca halıya kitlendigimi farkkettim sonra telefonu aldım elime instegrama girip ayrılık motivasyon konuşması yapılan realsleri izledim herkesten farkı bir ses farklı bir konuşma kafam daha da karıştı orda bırakıp bu kitabı okumaya karar verdim sesli bir şekilde okumaya başladım ama hiç bir şey anlayamıyordum son sayfaya kadar da anlamadım , onu düşünmekten.