Görmeyen kurtulur. Görmeyi sürdürdüğümüz sürece, bilelim ki gördüğümüz o şey, bizim onarılması ve terbiye edilmesi gereken niteliğimize ifşa etmektedir. İnsan insanın aynasıdır. Hangi kusuru görüyorsak, bizde muğlak ve biçimsiz olarak bulunan ama içten içe bizim huzursuzluğumuzun da kaynağını oluşturan şeyi görmüşüzdür.
"Allah'ım Kalplerimizi birleştir, aramızı ıslah eyle ve bize kurtuluş yollarını göster. Bizi küfür karanlıklarından İslam'ın aydınlığına çıkar ve büyük günahların görüneninden ve görünmeyeninden uzaklaştır. Kulaklarımız, gözlerimiz, kalblerimiz, eşlerimiz ve çocuklarımız hususunda bize bereket ihsan eyle. Tövbemizi kabul et! Tevbeleri kabul eden, çok merhametli olan ancak Sen'sin. Bizi nimetlerine şükreden, onları kabul ederek Sen'i sena eden kullarından eyle ve bize nimetlerini tamamla!"
Çıkışı olmayan bir ormanda yaşayan biri olsaydım mesela, hayatımı sürdürmeye devam edebilirdim. Ama ben ormanda yolunu kaybeden ve yolunu kaybettiği için de dehşete düşen ve yolunu bulmak umuduyla oraya buraya koşuşturan ; fakat attığı her adımda kafası daha da karışan, kosusturmaktan başka elinden bir şey gelmeyen biriydim.