Joseph Joseph
@Codename61
149 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Öte yandan çok yönlü olarak zenginleşme aslında toplumda sıradüzeninin ortadan kalkması tehlikesi yaratabilirdi - aslına bakarsanız bazı bakımlardan yarattı da. Çalışma saatlerinin kısaldığı, herkesin yeterince yiyecek bulduğu, banyolu, buzdolaplı evlerde yaşadığı, bir motosiklet ya da hatta uçak sahibi olduğu bir toplumda, eşitsizliği en açık şekilde yansıtan ya da en önemli eşitsizlik biçimi olan şeyler ortadan kalkmış olacaktı. Zenginlik bir kez genele yayıldığında hiç ayrım tanımayacaktı. Kişisel mülk ve rahatlıklar anlamında zenginliğin eşit olarak dağıtılması gerekiyordu ama gücün ayrıcalıklı bir azınlığın elinde kalması şarttı. Ama uygulamada böyle bir toplum uzun süre ayakta kalamazdı. Boş zaman ve güvenlikten herkes aynı derecede yararlanırsa, yoksulluk yüzünden aptallaşmış olan büyük insan kitleleri okur-yazar hale gelir ve kendi başlarına düşünmeyi öğrenirler; bir kez de bunu öğrenirlerse er ya da geç ayrıcalıklı azınlığın hiçbir işlevinin bulunmadığını fark ederler, onların saltanatına son verirlerdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her gün, her hafta dişini sıkmaya devam etmek, hiçbir geleceği olmayan şimdiyi sürdürmek engellenmesi olanaksız bir içgüdüydü galiba, bir insanın ak-ciğerleri hava var olduğu sürece nasıl havayı solursa öyle bir şey.
Parti için cinsellik itkisi tehlikeli bir itkiydi, Parti de onun hesabını görmüştü. Analık - babalık içgüdüsüne de aynı oyunu oynamışlardı.
Aile denen şey aslında yok edilemezdi, aslında insanlar neredeyse eskisi gibi çocuklarına düşkün olmaya teşvik ediliyordu. Öte yandan çocuklar sistemli bir biçimde anne ve babalarına karşı kışkırtılıyor, onlara anne ve babalarını gizlice gözetlemeleri, anne ve babalarında bir çarpıklık görürlerse rapor etmeleri söyleniyordu. Aile aslında Düşünce Polisi'nin bir uzantısı haline gelmişti. Bu sayede herkes, kendisini en yakından tanıyan ihbarcılarla, gece gündüz, çevrili halde bulabiliyordu
Sevişirken enerji kullanıyorsun; seviştikten sonra da kendini mutlu hissediyor, hiçbir şeyi umursamıyorsun. Senin böyle bir şey hissetmene dayanamazlar. Her zaman enerjiyle dolup taşmanı isterler. Bütün o şeyler, uygun adım yürüyüşler, alkışlar, bayrak sallamalar, bunların hepsi ekşimiş cinsellikten başka bir şey değildir. Sen kendi içinde mutluysan, Büyük Ağabey'miş, Üç Yıllık Planlar'mış, İki Dakikalık Nefret'lermiş, onların bütün öteki pislikleriymiş, seni niçin heyecanlandırsın?"
Çok doğru, diye düşündü Winston. Bekaret ile siyasal bağnazlık arasında doğrudan ve sıkı bir bağ vardı. Yoksa Parti güçlü bir içgüdüyü bir şişenin içine hapsedip onu itici bir güç olarak kullanmazsa, üyelerinde yaratmak istediği korkuyu, nefreti ve o akılsızca bönlüğü, nasıl istediği düzeyde tutabilirdi?
Winston'ın tersine, Parti'nin cinsel tutuculuğunun gizli anlamını çok iyi biliyordu.
Parti'nin sorunu, cinsel içgüdünün kendine özgü bir dünyaya vücut vermesi, bu dünyanın da Parti'nin denetimi dışında kalması değildi, Parti'nin o cinsel dünyayı, olanağı varsa, yok etmek istemesinin nedeni bu değildi. Bundan daha önemli olan şey, cinsellikten yoksun kalmanın bir isteriye yol açmasıydı, o isteri de istenir bir şeydi çünkü savaş çığırtkanlığına ve önder tapıncına dönüştürülebiliyordu.