Bir yazı okudum, 'Düşünce suçu ölümü gerektirmez, düşünce suçunun kendisi ölümdür' evet yanlış anlamıyoruz, Düşünce, düşünebilmek aslında bir suçtur! insanin tabiatında olan, ona bahsedilmiş bu mükemmel özellik aslında bir suç. Biz insanlar doğruları yanlışları ile kendi karakterini çizen bireyleriz ve her birimiz birbirimizden farklıyız bu farkı ortaya koyan şey ise düşünce farklılığıdır. kendinizle birebir aynı düşünceye sahip bir insan ile gelişebilmeniz mümkün mü? Elbette hayır, iyiler kötüler, doğrular yanlışlar, artılar eksiler ortada iken her zaman daha sağlıklı kararlar verilir, , -yanlışsınız- değişmeniz gerekir demiyorum, Birçok şeyi göz önünde bulundurarak yaptığınız doğru ve yanlışlardan net bı şekilde emin olabilirsiniz diyorum. Bu da sizi kendinden emin , doğru adımlar atan , güçlü birer bireye dönüştürür
.diğer türlüsü hayata at gözlüğüyle bakmaya devam edersiniz, sana adanmış beyni kullanmaya zahmet etmezsin, Bir zaman düşünün ki! yaşamanın eziyete dönüştüğü yazıp kağıda dökmenin ceza ile sonuçlandığı, kendi fikrini ortaya sunmayı geçtim aklından geçirmesinin sonucu ölüm ile biterken, insanlar nasıl düşünebilsin , nasıl varolan bu katı sisteme karşı koyabilsin ki ,,, Bizler düşüncelerimizle varolabilen birer varlıklarken parçalara bölünmemiz neden? Kendi karakterinizi ortaya koyamadıktan sonra birileri tarafından ömür boyu yönetilirken hayattan zevk alır mısınız ,, ben söyleyeyim almazsınız, çünkü o hayat başkalarının size dayattığı hayat, bahsettiğim sistem tamamen kişisel, toplumu ilgilendiren bir konu, burda siyasi maddi yada komünist bir bakış açısıyla değil, dümdüz hayatta görevleri kendi idealleri olan bir birey olarak yazıyorum .
-George Orwell
" Düşünce suçunun kendisi ölümdür "