Nilay Yamanel
@ConsumerSapiens
"Bir mağara duvarındaki ilk insan eli izinden beri, devamlılık arz eden bir şeyin parçalarıyız. Yani, aslında ölmüyoruz."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bizler, ağaç üzerindeki yaşantımızı bırakıp yerde yürümeye çalışma yolunda olan kişilerdik. Bu değişim birçok kuşaklardan beri sürüp geliyordu ve sonuç olarak gövdelerimizde buna uygun birçok değişiklikler meydana gelmişti.
Clarissa kitabını okumayı bitirdiğimde Zweig'in hayatı gibi Clarissa'nın hayatının da yarım kaldığını düşündüm.. Stefan Zweig'in ölmeden önce yazdığı ve tamamlayamadığı tek kitabıymış. Son kısımların alelacele yazıldığı hissine kapıldım. Kitabın sonu da Zweig'in yayıncısı Knut Beck tarafından tamamlanmış. Ben yine de Clarissa'nın başına tesadüfler sonucu olayların geldiğini ve hayatı bu tekdüzelikten kurtulduğuna inanmak istiyorum.
Çok mutluyum, haklısınız. Ama bu mutlulukla ne yapacağım? Yalnız başıma benim için biraz fazla bu. Ben daha mütevazı mutluluklara alışkınım － çoğu zaman akşamları bir kitabım olur, bir arkadaşım, güzel bir mektubum, biraz da müziğim. Aslında bunlardır benim mutluluk diyebileceğim şeyler. Çoğaldıkları zaman onlarla ne yapacağımı bilemiyorum － başkalarıyla paylaşmak istiyorum. Bunca mutlulukla ne yapacağım?
