Hilal G.
@CrescentMD
'' İşte oradasınız. Geleceğin hastası. Diğer yolcularla birlikte uzak bir hedefe doğru sessizce ilerlerken birdenbire ve şaşırtıcı biçimde (neden ben?) biraz ötenizde koca bir delik açılıyor yerde. Beyaz önlüklü insanlar beliriyor ardından, size bir paraşüt takıyorlar ve - düşünecek zaman yok- atıyorsunuz kendinizi aşağı.''
Sayfa 334 - Maggie Keswick Jenks (kanser hastası) - Cephe Hattından Bakış adlı yazısında kanserle yaşadığı deneyimi anlatıyor·Kitabı okuyor
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ben hayatta kendime bir yol bulamadım, yapamadım da, mevcutlara giremedim de. Tırmanamadım da, büsbütün aşağı yuvarlanamadım da. Anlatılan, görünen, gösterilen şeylerin yol oluşu bana inandırıcı gelmedi.
Beni hiç anlamayacaktı. Olsun, varsın anlamasın. Anlasa beğenmezdi zaten, kim anladığına kıymet vermiş ki, anlamak küçümsemektir biraz da.
Beyaz önlüğüme baktım. Bu normal bir giysi olamazdı. Sanki bir sihirbazın peleriniydi bu beyaz gömlek, beyaz ketenden bu giysi, yetkimin tek belgesiydi!
''Zararı yok doktor, gene de her şey için teşekkürler.''