Faust ölürken uzun yaşamına dönüp bakarak zaferle şunları söyler:
Öyle güzelsin ki, dur, kal biraz!
Çağlar geçse silinmez
Yaşadığım günlerin izi.
Öyle büyük bir saadeti sezmekteyim ki
Şimdi tadına varıyorum en yüce anın.
Şeytan ise Faust ölür ölmez şöyle diyor:
Geçti! Ne saçma söz! Neden geçmiş?
Geçmişle hiç olmamış aynı şey!
Niye ki bu bitmek bilmez yaratış,
Yok olacaksa bir gün her yaratılmış!
Geçip gitmiş! Yani neymiş?
Ha olmuş, ha olmamış,
Olmuş gibi dönüp durmuş.
Sonsuz boşluk en iyisi bence.