Korkmamalıyım. Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben olacağım.
Sayfa 22 - Frank Herbert'ın böyle alt metinler verdiğini görmüştümde merak ettim
“İçimdeki tüm tuz üzerine yemin ederim: Arzularıma karşı gelirsen, kısacık, fani ömrünün geri kalanı bir sefalet orkestrası şeklinde geçer. Taş, meşe ve karaağaç üzerine yemin ederim: Seninle oyuncak gibi oynarım. Kendimi göstermeden seni takip eder ve bulduğun her neşe kıvılcımını söndürürüm. Bir kadının dokunuşunu, anlık bir huzuru, rahat bir soluğu bir daha asla tadamazsın.”
“Ve de gece göğünün ve hiç durmayan ayın üzerine yemin ederim: Ustamı ümitsizliğe sürüklersen seni ortadan ikiye yarar ve bir çocuğun önündeki çamur birikintisiyle oynaması gibi içindekileri etrafa saçarım. Bağırsaklarından keman yapar, sana onu çaldırırken ben de önünde dans ederim.”
“Sen mürekkep yalamış bir insansın. İblis diye bir şey olmadığını bilirsin.”
“Sadece benim türüm vardır.”
“Benden korkman gerektiği kadar korkmuyorsun. Aklın o kadarına yetmiyor. Beni yaşatan müziğin daha ilk notasını bile bilmiyorsun.”
O sırada renk değiştiren gözleri ve demiri kavraması... korkutucu·Kitabı okudu