İkinci bölümün başına kadar akıcı ve merak uyandırıcıyken kitap birden akmamaya, olaylar saçma sapan yerlere bağlanmaya başladı. Sonuçta aklımda cevapsız kalan bir yığın soruyla beklentimi tatmin etmeyen ve ödüllü bir kitaba yakışmayan bir sonla bitti:
1-Veronica’nın annesi kahramana neden 500 pound miras bıraktı? (Madem bir yere bağlanmayacak neden kitapta geçiyor?) (Bakınız:
Çehov’un silahı) (Hadi bakmayın ben yazayım: Eğer ilk bölümde 'duvarda bir tüfek asılı' diyorsanız ikinci veya üçüncü bölümde o silah patlamalıdır. Eğer ateşlenmeyecekse o silah orada asılı olmamalıdır.)
2-Adrian neden sevgilisinin annesinden özürlü bir çocuğa sahip ve kahramanımız neden bu konuda kendini suçlu hissediyor? (Tamam, mektubunda git Veronica’nın annesiyle konuş demiş olabilir de git onunla yat demedi ki!)
3-Miras bırakılan günce ortaya çıksaydı, Veronica ve ailesi kahramanın tahmin ettiği üzere psikopat olmasaydı (ki kitabın başından sonuna kadar psikopatlar) kahramanın pişmanlık duymasını anlardım. Ortaya konulan pişmanlığın altı boş.
4)Muhteşem bir konu nasıl olur da böyle ziyan edilir, Veronica’nın kahramana sürekli dediği gibi anlamıyorum, hiçbir zaman da anlamayacağım ;)