Harun Tosuntaş
@Cyril
Mülahazalarımı, yargılarımı, herkesin de içinde bulunduğu maddi ve manevî yalnızlığımı sizinle paylaşmak niyetiyle kurduğum bir hesap.
25 Temmuz 2007
26 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Elveda Ester...
Beynelminel ideallerle, kendini sahici kılan gerçeğe yüzünü dönen bir karakter Şehsuvar Sami. Vatan, millet, eşitlik kavramlarını sevdiği kadına tercih ederek adanmış bir ömür ve sonrasında doğan pişmanlıklarla muhtevasını pekiştirmiş olan "Elveda Güzel Vatanım"; şuurumda kalıcı bir iz bırakacak, edebi derinliği fevkalâde yüksek olan bir romandır.
(Kral adamdı Şehsuvar Sami ama ziyadesiyle doyamadı yaşamına. Vatan diyerek can aldı, kan verdi ama ziyadesiyle doyamadı aşkına. Ester için bir mâzi olarak kaldı artık. Geniz yakan bir tortu gibi, acı veren bir gerçeklik olarak...)
Reklam
İlk Sosyolog, İlk Sosyalist : Saint-Simon
Saint-Simon'u anlayabilmek için okuduğum bir kitaptı kendisi. Daha önceleri Cemil Meriç'in Jurnal'ini okurken sık sık karşıma çıkan bu filozofa duyduğum saygı, bu kitapla vücut buldu resmen. Kitaplığımdaki yerini saygıyla muhafaza edecek bu kitap sayesinde, raflara her bakışımda Saint-Simon'un fikirlerini hatırlayacağımı umarım.
Aylaklar ve Askerlerin yerine emeğin ve kolektif bir yaşayış biçiminin getirilmesini savunan Saint-Simon, esasen bir Kont'tur. Yani bir feodal bey diyebiliriz. Diyebiliriz diyorum çünkü kendisi Kont'luk unvanından fikirleri uğruna vazgeçmiştir...
En kalabalık ve en yoksul sınıfın, yani işçi sınıfının kalkınmasını sağlayacak fikirler ortaya atar ama bunları faaliyete geçirerek eylemlerde bulunmaz. Bunun yerine Saint-Simon'un şakirtleri onun fikirlerini geliştirerek eyleme geçmeye zorlar.
Ama yinede Saint-Simon'un bu ütopik düşüncelerine rağmen görmezden geldiği -veyahut görmezden gelmek istediği- bir durum vardır. İnsan ruhunun karanlık yapısı... Aylaklar için olan düşüncesine olumlu bakmama karşın; askerler hakkındaki düşüncesi bence daha ileriki bir zamana aktarılması gereken bir fikir. Belki de hiç böyle bir fikri fiile geçirmemek en doğrusudur. Zira, bu günden belli olan dünyanın geleceği; bitmeyecek savaşların habercisidir bence.
Reddedilmiş Aydın: Selim IşıkEdebiyat
Selim Işık... Toplumdaki fertlerin suni dertleri arasında, ciddiyetten gülünçlüğe varacak bir hâle doğru temayül eden bir aydındır. Gülünçlüğe dedim çünkü yaşadığı toplumun fertlerinin yüce(!) dertleri onu yalnızlığıyla baş başa bıraktı. Toplum Selim Işık'ı hor gördü. Onun hareketlerini küçümsedi. Saf dediler Selim'e. Bencil dediler. Anlamak istemediler onu. Anlayamadıklarından dolayı reddettiler onu. Bu reddediş, intiharın kollarına bıraktı Selim'i. Tutunamayanlar kitabını ilk okuyuşumda, kitabı kendi görmek istediklerimle bağdaştırmıştım. Selim Işık'ın kendisinden çok içinde bulunduğu buhranı ele almıştım. Kitapta sadece kendi yalnızlığıyla, dertleriyle ilgilendim Selim'in. Kitabı ikinci okuyuşumda görmek istediklerimden çok görmem gerekenlerle onu tasavvur ettim. Bu kitap, türk aydına olan bakış açımı fazlasıyla değiştirdi.
Katiller devletin her yerine çöreklenmişse, nasıl ulaşabilir gerçeğe?
Geçmişinin kara lekeleri güçlü bedenini geçip aciz ruhunu külfete boğarken komiserimiz "tabutta yatandan çok, koltuklarında oturanların önemli olduğu" bu ahlaksız savaşı nasıl sonlandıracak?
Timur Soykan'ın betimlemeleriyle bir film izliyormuş edasında okuduğum bu kitapla iyi ki tanışmışım diyorum kendime.
Yine bir kitap bitti, bir hayatta sonlandı kendimle.
Yeni hayatlara açılma umuduyla...
16. Yüzyılın Osmanlı'daki havasını, yaşantısını bize gösteren bu muhteşem kitap bugünki aile-birey çatışmasını, abi-kardeş çatışmasını, dostluk kavramının önemi gibi konuları o zamanın muhtevasıyla harmanlayıp bize sunuyor.
Bu kitap bir çocuğun başarabileceklerinin yaşla ve boyla değil; tecrübe, azim, akıl, cesaret ve sabır gibi kavramlarla olabileceğini de gösteriyor.
"Sevebiliyorken sev ve hala korkabiliyorken kork..."
"Ama bunlar acı veren duygular Reis."
"Bırak versinler... Çünkü acı çekmek, bütünüyle hissizleşmekten iyidir."
Reklam