W Ockham
@DDante
Flâneur
DM (tanımıyorsanız) Lütfen gerek yok
http://1000kitap.com/gonderi/68713006
Mimar
Lisans
İst|Ant
357 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Schopenhauer ve Başyapıtı üzerine;
İnsan bildiklerini kendisine söyleyemiyor sanırım, kitaplar işte tam da bu işe yarıyor. Bu kitap bana bildiklerimi kendime söylemeye cesaretim olmadığı anda rastladı. Schopenhauer size her zaman ve her okumada daha fazlasını verebilecek bir yaşam eğitmeni olabiliyor.
Aslında dili ağır değildir. Şöyle ki; felsefe eserlerin çevirilerinde dil konusunda başlı başına tartışmalar yapılıp önceden alınan kararlar tekrar gözden geçirilmeli diye düşünüyorum. Sorun benim anladığım kadarıyla, çevirilerden ziyade felsefi kavramların Türkçe karşılıklarıyla da ilgili. En basitinden istem nedir mevzusu bile çok su götürür.
Kitap özeline girmeden, bu ülkedeki felsefe bölümlerinin, hocalarının, yayın evlerinin neye derman olduğunu anlamıyorum. Schopenhauer son dönem felsefe tarihinin en yetkin isimlerinden biri. Bu adamın en önemli eseri, başyapıtım dediği “isteme ve tasarım olarak dünya” mı, evet. Söz konusu kitap "nietzsche"yi en çok etkileyen kitaplardan biri mi, evet. Nasıl olur da Türkiye’de hala bu kitabın tam çevirisi bulunmaz. Bu kitabın tam çevirisinin bulunmadığı bir ülkede kimse felsefe eğitiminden bahsetmemelidir.
Kitap özet olarak Levent Özşar tarafından çevrilmiş. Önsözde de çevirmen kant, hegel fiche, schelling gibi filozoflarla yapılan hesaplaşmayı kestiğini belirtiyor. Oysa felsefe kitabında bence en önemli kısımlardan birisi zaten bu hesaplaşmalardır. Gerçi kitapta kant'la ilgili hesaplaşmaların bir kısmını bulabilmekteyiz. Levent Özşar çevirisi için beğenilmediği yorumlarını göz ardı edip bu kitaba her hal ve şartta sabır gösterilmelidir kanımca.
Dediğim gibi birkaç kavramı ve kelimeyi kafada oturttuğunuz an kitabın ağır bir dili olmadığını göreceksiniz. Ancak oldukça ağır konulara sahiptir. Yani felsefi düşünme temeli olmayan
Reklam
İtiraflar...
Tolstoy itiraflarım,,,
Hepimizin de bildiği üzere; Tolstoy, hayatın sıradanlığını, anlamsızlığını içlerine kadar hissetmiş ve yıllarca intiharın kıyısında yaşamasına rağmen ölüme kendini alıştıramamış ve hayata tutunmak için bir sebep aramaya koyulmuştur.
Tolstoy; kitabının giriş bölümünde hayatın anlamsızlığını temellendirmesi ne kadar sağlamsa ve kulağa güvenilir geliyorsa da, ruhunun kurtuluşunu tanrıda bulması da o kadar temelsiz ve inandırıcılıktan uzak geliyor. İspatsız bir kabul ediş sorgular bir girişe yakışmıyor doğrusu. Sanki varoluş krizi sona ersin diye dinlerdeki ve tanrıdaki mantık hatalarını görmezden gelip kendini kandırıyormuş hissi uyandırdı bende.
“İnsan Yalnızca Anlamadığı Şeye İnanabilir” der ya hani Voltaire. Sahiden de artık vazgeçip bu girdaptan son düzlükte çıkayım da huzurlu bir ölümü tadayım dercesine bir kabul ediş belki de yazarın kapanışı.
Hem biz yazacağız ve yazarak öğreteceğiz insanlara derken, çıkmazları hep yazıp anlatmak güzelken bir de yolu göstermek gerekir haksız mıyım? İşte bu yolu bulanlar gösterebilir ancak, ya da bulma sanrınızı anlatabilirsiniz.
Tıpkı ilizyon gibi, “inanın da defteri kapatın kardeşim” tadında bir son söz olmuş.
Sorgulayıcılığı ilgi çekici bir kitaptır, hacmi az ancak derindir. Okunmalı, belki birkaç kez okunmalı.
#ockham
Çocuksun sen, hem de deliler gibi..!Şiir
“Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu”…
İlk dizelerinde bile insanı dizlerinden yakalayan,
Ne İleri ne de geri gitmesine imkân sağlamayan,
Durmak ve düşünmek fiilini tüm bedeninize hissettiren,
Bir sessiz çığlık gibidir “Çocuksun sen”.
Evet, çocuksun sen, ben ve bizler, hala yaşımız kaç olursa olsun, şu eski ihtiyar dünya karşısında hepimiz yorgun çocuklarız.
İnsana dair tüm duyguları kendimizde sınayarak yollarımıza, iyi ve kötülerle, iyilerimiz ve kötülerimizle devam ederiz,
kendimizi hızla ve daha ‘yalnız’ hissederek.
"Biten bir aşk için
Söylenecek söz şu olmalı:
- Güzeldi yine de" der şair.
Elbette ayrılışlara daha da acı katmanın bir gereği de yoktur. Zaten yeterince acıdır oluşun kendisi, hüzünlü bir kabul ediş bile saygı besler anlara dair.
Her duygu bitiminin yerini nedense hüzün kaplar, yaşanılan her duygu sönümü kendini hüzünle buluşturur.
Öğrenecek çok şey var hala hayata dair ve biz hep çocuk kalacağız…
“Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun
Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı”
“Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit