DVenus

Hiçbir şeyi olmayan insan, mülkiyetin acısını nereden bilebilir?
Sayfa 347·Kitabı okudu
Reklam
Ömürlerinde aç kalmamış insanlar, açların gözlerine baktılar. Hiçbir şeyi çok fazla istememiş insanlar, göçmenlerin gözlerinde isteğin alevini gördüler.
Sayfa 346·Kitabı okudu
"Anne, eğer tutturdukları şey yasa olsa, dayanır insan. Ama yasa değil. Bunlar bizim ruhumuzu törpülüyor. Kırbaçlanan köpekler gibi kıvranmamızı, sürünmemizi istiyorlar. Çökertmek istiyorlar bizi. İşte o zaman da öyle bir an geliyor ki, adam olarak kalabilmek için o polisi tepelemek zorunda kalıyor insan, Anne. Adamlığımızla oynuyor bunlar bizim."
Sayfa 342·Kitabı okudu
Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık. Ne yapacağımı da bilemiyorum.
Sayfa 314·Kitabı okudu
Hep dinlerim. O yüzden bu kadar düşünüyorum zaten. İnsanların konuşmaların dinliyorum, dinliyorum, sonra bir zaman geliyor, insanların duygularını işitebiliyorum. Hep sürüp gidiyor bu. Dinliyorum, hissediyorum. Kanat çırpıyorlar durmadan. Tavan arasında kalmış kuş gibi. Kurtulayım derken bir tozlu pencerenin camında kanadını parçalayarak.
Sayfa 307·Kitabı okudu
Reklam