“Zihnimin tavan arasını toplarken evimin balkonundaki basit huzuru ıskalamışım. Kendimle fazla hemhâl olmaktan, akıp giden sıcaklığı anbean kaçırmışım… Ruhumun karanlık çekmecelerini tasnif etmişim, ömrümün baharında esen rüzgârı duyamaz olmuşum. Fark etmeye çabalarken fark etmeden ölmüşüm. Sessizce gömülmüşüm.” Deniz Gökkan- Self Çaresizlik
Bakın şu lüzumsuzlara! Servet edinirler ve böylece daha da yoksullaşırlar. Güç ve gücün kaldıraçını isterler, yani çok para sahibi olmayı isterler, – nasipsizler!
Şu çevik maymunların tırmanışına bakın! Birbirlerinin sırtına tırmanırlar, böylece çamura ve derine batarlar.
Tahta geçmek ister hepsi de: onların deliliğidir bu – sanki mutluluk tahtta otururmuş gibi! Genellikle çamur oturur tahtta – ve genellikle taht da çamurda.