“Bilimse şöyle diyor; Her şeyden önce, bir tek kendini sev; çünkü yeryüzünde her şeyin temeli şahsi çıkara dayanır. Bir tek kendini seversen, işini de gerektiği gibi yaparsın ve kaftanın da bütün kalır.”
İnsan bir zaman tüketicisidir. Üstelik bize ayrılan bu zaman oldukça sınırlıdır da. Ama yine de çoğumuz yapmak istediklerimizi sonsuza dek zamanımız varmışcasına erteleriz. Yaşamımız boyunca yitirdiğimiz bazı şeyleri yeniden elde edebilir ya da yerine başka şeyler koyabiliriz. Ama tükettiğimiz zamanı asla!
“Anlıyor musunuz, anlıyor musunuz sayın bayım artık gidecek yeri kalmamanın ne demek olduğunu?” diye birden dün Marmeladov’un sorduğu soruyu hatırladı: “Çünkü her insanın bir yere gidebilmesi şart…”