Sinan siyah
@Dahasiyah
Bazı kitaplar vardır ki, daha ilk sayfalarını okurken sizi hüzünlendireceğini hissedersiniz. Ezilenler de benim için öyle bir kitaptı. Ama ilk defa, bir kitabı okurken gözyaşlarımı tutamayacağımı öngörememiştim.
Dosto abi neredeyse tüm eserlerinde olduğu gibi, burada da insanın iç dünyasına iniyor; yalnız yüzeyde gezinmekle kalmayıp, en kuytu köşelere kadar ulaşıyor. Biraz olsun kendi iç dünyasıyla haşır neşir olan bir okur, onu okurken “İşte bu, tam olarak ben!” demekten kendini alamaz.
Kitabın ilk sayfaları belki size biraz sıkıcı gelebilir. Ama sakın pes etmeyin. Sayfalar ilerledikçe sizi içine çekecek ve en derinlerinizde bir yerlere dokunacak. "Dostoyevski, insan ruhunun yaralarını öyle bir gösteriyor ki, kapanmış sandığınız yaralar bile yeniden sızlamaya başlıyor."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Herhalde böyle bir şaire başlayan onu bütünler
Ece Ayhan şiirlerinin matematiği şöyledir;
Tarih+ İdeoloji+ İmge: Ece Ayhan şiiri.
Şiirlerinde hem toplumsal konulara değinip hem imgesel bir anlatıma sahip olabilmesi başlı başına büyük bir eylemdir.
Okuduğunuz her şiirinin ilk dizelerinden sonra "Ne alaka şimdi bu" diye geçirirsiniz zihninizden. Sonraki dizelerde ise başta size uyumsuz gelen kısımlar belli bir mantığa oturur ve tekrar baştan okursanız kafanızdaki eksik parça tamamlanacaktır.
Ece Ayhan'ın şiirleri, şiir ortasında tekrar başa dönülerek okunan bir şiir halini alır. ( Bunun Ağa babası İsmet Özel dir. Ona da buradan selam olsun)
Onu okurken tarih kitaplarına ihtiyacınız olabilir.
"Denizin altındaki bandolar" şiirinin son dizesinde şöyle der; "Herhalde böyle bir şiire başlayan onu bütünler." İşte Ece ayhan'ın şiirlerini tam anlamıyla kavrayabilmek adına önemli bir ipucudur bu dize.
Böyle bir şairi bütünleyebilmek adına önceden onu çalışmanız gerekir.
Bazen onu okurken bulmaca çözüyormuş gibi hissedersiniz ama unutmayınız ki o bulmacanın ipuçları şiirlerinin adında gizlenmiştir.
Not: Şiirleri sizi, kendi kendinizle konuşmaya teşvik eder.
Şimdi sizi Ece Ayhan labirentiyle baş başa bırakıyorum.
İlk kez bir Virginia Woolf kitabı okuyorum ve galiba sonda olacak. Virginia'nın hayat öyküsüne, yaşama bakış açısına az çok hakimdim.
Kendileri eşcinsel ve 59 yaşında intihar eden İngiliz bir yazar.
Bu denli Sarsıcı bir hayat öyküsüne sahip Virginia'nın eserlerinde bu yaşantısını ne denli işlediğini görmek için bir eserini okumak istedim ve olay örgüsü beni cezbeden Orlando kitabını tercih ettim.
Kitap otuzuna kadar erkek otuzundan sonra ise yaşam serüvenine kadın olarak devam eden Orlando'nun hayatını ele alıyor.
Kahramanımızın hem erkek hem de kadın rollerini aynı bedende yaşıyor olması ona her iki cinsi karşılaştırarak tahlil etme fırsatını verdiğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz.
Tahlillerden ve cinsiyet karşılaştırmalarından uzak bir anlatım tercih edilmiş.
Kitapta aşırı ve lüzumsuz birçok betimlemelere yer verilmiş. Bir adamın Göz altı torbaları hakkında bile neredeyse bir sayfa betimleme yapılmış.
Bolca fakat lüzumsuz, kişiye herhangi bir şey katmayacak monologlara girişilmiş.
Yazarın sıklıkla konuyu bölüp araya girerek "Sevgili okuyucu sen okudun ama ben burada şunu kastettim aslında anladın mı şimdi?" gibisinden söylemlere girişmesi okuyucuya kendisini gerizekalı hissettiriyor.
İsmet Özel'i geç buldum ama bundan sonra bırakmayacağım. Dost meclislerimiz olmasa da buluştuğumuz dost parklarında adını sıklıkla (Edip cansever'den sonra) zikredeceğim şair konumuna çok çabuk bir şekilde yükseldi. Kitaba gelecek olursam; Şiirlerinde konu bütünlüğü gözetmemiş, bırakın şiirin tamamından bir ana fikir çıkarmayı her dizisinde ayrı ayrı temalar çıkarıyorsunuz.
İsmet Özel' in şiirlerinde en sevdiğim şey ise; şiirin başında bu ne biçim şiir bir şey anlaşılmıyor saçma etkisi yaratırken şiirin üçüncü dizesiyle birlikte "haa evet ilk iki dizede aslında şunu kast etmiş" diyorsunuz. Ilk dizleri geçiş dizesi olarak kullanmış genel olarak. Şiirleini anlamak için önce bütününe bakmalı sonra dize dize incelenmeli.
Beyaz Diş
Kurt köpek melezi bir hayvanın (Beyaz diş) çevresinde gördüğü en güçlü ve büyüleyici şeyin insan olduğunu gözlemlediği, insanları tanrı olarak gördüğü romandır. Beyaz diş'in başından geçen etkileyici olaylar silsilesinin anlatıldığı bu kitapta, insanın yetiştiği çevre davranışlarına etki ettiği gibi hayvanlarinda içinde büyüdüğü ortamin davranışlarına etki ettiği gözler önüne seriliyor. Kitabı okurken çoğu zaman tanrı-insan-hayvan arasında bağlar kurup kendinizi sorguluyorsunuz. Son demleri hattinden fazla uzatılıp sıksada sonuyla durumu toparlayan Jack London imzalı sürükleyici bir dünya klasiğidir