Sofie Ursula
@DamlaSusan
Küçük Prens’le büyümüş,Momo’ya hayran kalmış,Oz Büyücüsü’yle hayatını şekillendirmiş biri. 
Küçük Prens 
Momo 
Oz Büyücüsü
Türkçe Öğretmeni
Lisans Mezunu
86 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Çocuk edebiyatında klasik haline gelmiş eserlere olan merakım devam ederken bunu Pinokyoyla da devam ettirmemek büyük bir ayıp olurdu diye düşünüyorum.Rahatsız olduğum bir dönemde bir züccaciye dükkanındaki bir camda gözüme takılan bir Pinokyo kuklasıyla daha bir aklıma takılmıştı bu eser.O gun yanımda bulunan arkadaşımın sürpriz hediyesiyle de artık kitaplığımda yer alıp hayatımda tahtını kurmuştu.İcerigini bildiğimiz ve günlük hayatta bile çocuklara:”Yoksa sen Pinokyo mu oldun?”diyerek çok sık kullandığımız bu eseri bu zamana kadar enine boyuna okumamış olmanın üzüntüsünü yaşamıyor değilim.Yine de hiçbir şey için geç değil diyorumVe şimdi daha iyi anlıyorum gercekten de Pinokyo yalanın degil insan olmaya çalışmanın temsiliymiş.
Uzun suredir küçükken televizyonlarda karşıma çıkan bazı karekterler hayal meyal aklıma geliyor.Konusan korkuluk, demirden bir adam...Sonra okul kütüphanesinde Oz Büyücüsü takılıyor gözüme içeriğini bilmiyorum ama nedense çocuklara öneriyorum çünkü çocuk kitabı olduğunu hatırlar gibiyim.Kitap siparişi verirken öneri listesinde karşıma çıkıyor ve okuyayım diyorum.Ve ben bugün okurken bu kitabı farklı duygular yaşıyorum sanki çocukluğum gözümden geçiyor .Acaba gözüme bu kadar çarpması, gönül rahatlığıyla çocuklara önermem çocuk yaşlarda izlediğim filminden dolayı mı diyorum.Sonra aslında ne çok iz bırakmış da ben hatırlamıyorum diyorum.Soluksuz okuduğum be çokça gizli anlam barındırdığım bu kitabı iyi ki okunuşum diyorum.
Çocukluğumdan beridir hep merak ettiğim ancak bir türlü okuma fırsatı bulamadığım bu eseri belki de öğrencilerim vesile olmasa hala okuyamayacaktım.Kesinlikle sadece bir çocuk kitabı olduğunu düşünmüyorum.Hatta çocuk kitabı olduğu da ciddi bir muamma.Peter ve Wendy’in iliskileri işlenen cinayetler bunun en açık örneği.Bir çocuğun hiç büyümek istemesi ve sürekli çocuk kalmak istemesi Peter’in yetişkinlerden kaçışını gözler önüne seriyordu.Her ne kadar Peter ukala hareketleriyle beni kızdırsa da dogrusu beğenmedim diyemem.Ancak beklentilerimin dışında olduğunu da belirtmek isterim.
Benim için çok değerli olan Stefan Zweing’in ilk defa bu kadar uzun bir kitabını okudum.Bir kitap ancak bu kadar etkileyici olur.Beklentilerimin üstünde olduğunu ifade etmeliyim.Kısa eserleriyle beni günlerce etkisinde bırakan Zweıg bu eseriyle de aynısını basardı.Her şeyin dozunda olması gerektiği gibi merhametinde fazlasının ne kadar zararlı olduğunu gördük.Ve kitabın en son cümlesi benim hayranlıkla izlediğim şahsiyet dizinin su sözünü bana hatırlatt:İnsanın vicdanı hatırladığı müddetçe hiçbir hata unutulmuş değildir."Benim “Acımak”ismiyle okuduğum bu güzel eser farklı isimlerle de basılmış.Su anda en çok tercih edilen baskısı can yayınlarının “Sabırsız Yürek”ismiyle çıkarmış olduğu baskısı.Kitabın içindeki şu alıntıyi da çok beğendim doğrusu:”Gerçek sevgiyi tadanlar sıhhatleri yerinde, kendilerinden emin, gururlu, neşeli insanlar değildir; onların buna ihtiyaçları yoktur zaten; sevilmeyi kabul ediyorlarsa bunu, sanki herkes kendilerine saygı borçlu imiş gibi böbürlenerek, aldırmayarak yaparlar. başka birinin kendilerine bağışladığı bu sevgi onlar için sadece bir süstür. saçlarında bir ziynet, bileklerinde bir bileziktir, ama onların hayatlarının tek saadeti, tek manası değildir. ancak kaderin sillesini yemiş olan acizler, biçareler, felaketzedelerdir ki sevgiden bir fayda görürler. birisi ömrünü ona hasretti mi, böylelikle hayatın kendilerinden esirgediğini de bahşetmiş olur onlara. ve ancak onlardır ki alçak gönülle, minnetle severler..." 
Stefan Zweig
Bazı kitapları okuduktan sonra bu da neydi deriz iste oyle bir yerdeyim şuanda.İki yıldır aldığım iki defa okumaya çalıştığım ancak yoğun olduğum dönemlerde denk geldiğim için sıkılıp bıraktığım bir kitaptı.Gerci bırakma sebebimi simdi daha iyi anlıyorum;Çünkü sağlam bir kafayla dikkati dağıtacak her şeyin ortadan kaldıldığı bir ortamda okunması gereken bir kitap.Marquez Yüzyıllık Yalnızlık kitabında olduğu gibi bu kitabında da yoruyor zihnimizi ama bu yorgunluğun devamında gelen hazzı da armağan ediyor bize.Gecmis ve şimdiki zaman arasında dönen olaylar ilk başlarda biraz sıksa da ilerleyen sayfalarda taslar yerine oturuyor.Ve ben aşka olan inancıma yeniden inanmaya başlıyorum.Beni en çok etkileyen kahraman derseniz şüphesiz elli üç yıl,yedi ay,on bir gün boyunca aşkını koşulsuz bekleyen Florentino Arıza.
