Kısaca Dî
@Damlacell
Ve karşı dairedeki küçük kız çocuğu ,kendinden büyük bir adama aşık olur...
Hayranlık ile başlayan asıl şeyin, bir tutku, bir aşk olduğunu okudukça, bir kadının, bir adamı nasıl güzel sevebileceğini anlıyorsunuz. O kadar güzel duygular ile beslediği ,büyüttüğü aşkı ,bilinmeyen, tanınmayan birisi olarak yaşadı maalesef... Belki de onun aşka diyeti buydu kim bilir...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma
Reklam
Aslı'ya seslenirken ah çekmek istiyorum cidden. Onun kitaplarına da hep böyle başlıyorum zaten. Hem bırakmak isteyip, hem bırakmak istememek. Ah bu ikilem... Kendime acı çektirmek isteyerek bu kitabı okudum. O acıyı mecburiyet olarak algılamayın sakın. Ben kitaptaki ,o içine içine saplanan acı ile savaş ederek yendim Rio'yu...
Meşhur RİO DE JANEİRO :)
Kitaptaki olaylar Brezilya'nın Rio şehrinde geçen olayları ,şehrin kan kırmızısında boğuluşunu anlatıyordu. Aslı ya da Özgür demeliydim. Gerçi kitabın bir yerinde Ö. harfinden bahsediyordu bize. Neyse önemli değildi şimdi bu. Özgür kendini cezalandırmıştı resmen. Hem Rio'yu o kadar çok sevip, hem o perişanlıkla yaşamayı kabul etmişti. Üstelik durumu yerindeydi, parası vardı ,annesi sürekli gezerdi. Rio şehrinin o başladırışını sevdi belki bilmiyorum ama okudukça kan kokusunu hissettim. O köşede açlıktan ölen adamın ölmemek için kusmuğunu yemeye çalışmasındaki çaresizliğe, bütün vücudum serzenişte bulunarak ‘Yardım et,Özgür’ diye bağırıyordu. Belki de kendini sona yakın hissediyordu. Gerçi hissetmek ne kelime öyleydi düpedüz. Kör bir kurşuna canını verecek kadar sevmişti işte, Rio’yu ,başkaldırışı, oraya borçlu olmayı...
Bir sabah kalktığınızda aslında olmaması gereken bir şey olduğunuzu düşünün.Düşündüyseniz eğer şimdi bunu bir örümcek olarak düşünün ne diyorsun Damla kendine gel..!Evet kesinlikle böyle örümcek olarak hayata devam edecek olmanız, ailenizin bunu bilerek size bakıyor olması daha bir sürü şey var.Bu kitapda beğendiğim tek şey aslında bir kalıba sürüklendiğimiz ve kendi yetimizin olmaması.Robotlaşmış olduğumuz.Sadece belli bir hedef için çırpındığımız ama aslında aynı yerde dönüp durduğumuz.Bir şeyleri gerçekleştirip tekrardan bir şeyleri hedeflediğimiz.Sonra da güzel bir ölüm seçmeniz gibi uzun,yorucu ve yalnız...Tabii ki burada maalesef güzel bir ölüm seçemedi Gregor ama olsun denedi.Öyle bir yetisi olmamasına rağmen denedi...
Bayım bu hikâyenin gerçek olduğuna yemin edebilirdim.
Kemal, Sibel hayatındayken uzak akrabası ,kendinden 12 yaş küçük Füsun ile onu aldatmış başlarda bunun bir doyumsuzluk olduğunu düşünürdüm.Sibel ile nişanlandığı akşam Füsun tarafından terk edilmiş bir karakter.Tabii ki belli bir süre Füsun'u düşünmüş onsuz yapamayacağına karar verdikten sonra Sibel'in bekaretini aldığı için birde evlenmeden aynı evde yaşadıkları için de onu bırakamayacağını anlamış.Sibel'in nişanı atmasını beklemiştir.Bunlar okuduktan sonra karar verdikleriniz ama hâlâ düşündüren şeyler de vardı.Bir adam ki bu kişi zengin bir beyefendi Kemal ,9 yıl boyunca âşık olduğu kadının evlendiğini öğrendiği halde bile haftada 4 bilemedin 3 kere ziyarete gittiği evdeki sohbetlere nasıl katlandığı.Oraya ilk gidişinde Füsun'a evlenme teklif etmeye hazırdı halbuki.Kemal'inde hataları vardı.Füsuna yalan söylemişti.Üstelik bu yalan, cinsel bir birliktelik üzerineydi.Füsun bunu kaldıramadığı için terketmişti onu.Bu terk edilişinden sonra onu bulur bulmaz evlenme teklif etmeyi düşünse bile 9 yıl bekleyecekti bir de evli olduğunu unutmamalıydı.Bunun ızdırabı o bekleyişleri belki de bir saplantıydı kim bilir.Saplantı demişken karakterimiz Kemal ,Füsun'un elinin değdiği her şeyi yaktığı sigarasının izmaritlerini bile hiçkimse görmeden alıyordu.Tuzluk,rende, tarak,köpek biblosu, iç çamaşırı gibi bütün eşyaları onu hatırlatacak her şeyi bu 9 sene boyunca alacaktı ve biriktirecekti.Ve Füsun'u kaybettiği zaman onun her şeyini âşkını yaşatarak bir müzeye dönüştürecekti.Son kazada kulağındaki küpeleri unutsa bile.Unutmuştun ama. Kitabın 485. Sayfasında sizi bir bilet bekliyor. Kitabınızı yanınıza almayı unutmayın.İste tam burada içerlemiştim.Kemal 2007 yılında ölmüştü ve ben onunla müzeyi gezemeyecektim.Halbuki sözü
Aslında size kırlangıçların hikayesini anlatmalıyım.Medeninin dediği gibi kırlangıçlar başka bir yere göç ettiklerinde göç sırasında kaybettikleri arkadaşları için, geldikleri yerde sürü olarak birlikte hareket ederek bizce güzel ama onlarca hüzünlü olan sesi çıkarırlarmış. Tıpkı körebe gibi kimse onu duymasada kendinden izler bırakarak anlatıyordu kendini.Bu katil olmasını gerektirse bile. Medeni'nin söylediklerine ne kadar güvenmeliyiz orası şüpheli ama bir yerlerde o da bir şeyleri iyi yapmak istedi.Bu bir seçim yapmasını gerektirmese bile yaptı maalesef.Azez'i Fahhar'a tercih etti.Evet onun hayatını kurtarmak için Fahharın hayatını etkileyecek bir kararı vererek.Neyse kırlangıçlar ,önemli olan oydu.Bizim hikayemizde de yalnız kırlangıç sürüden ayrılmıştı ama ölmemişti.Birileri onun için hüzünlü sesler çıkarıyordu ama çok geç kalmıştı ya da kalınmıştı mı demeliyim.En başından beri şüphelendiğim kişi çıktı KÖREBE.Körebeyi size tanıtmalıyım.12 kişiyi öldürmüş çok pardon 12 istismarcıyı.Öldürdükten sonra da gözlerini kırmızı bir bandajla kapatmış. Sağ kulağının yarısını kesmiş.Yanına bir oyuncak bırakarak çocuklarla ilgili mekanlara öldürdüğü istismarcıları bırakan birisidir kendisi.Aaa birde tabii ki enseden giren kurşunu da katmalıyım.Katil den bahsediyoruz.Meşhur katilimiz KÖREBE.Aslında mutlu olmalıydım ama çok fazla acı çekiyorum.12 rakamının anlamını öğrendikten sonra ,sağ kulağın kesilme nedenini öğrendikten sonra ,oyuncaklarının nedenini öğrendikten sonra içimde, kendini o andan kurtarmak isteyen 12 yaşındaki çocuğa hayranlık duydum istemsizce.Aslında yaptığı içimde bir yerde doğru geliyordu.Tecavüzcüleri öldürmüştü üstelik hapis yatıp tekrardan istismara başlayan insanları, bu arada istismarcı olarak bahsettiğim kişiler çocukları kullanan pedofili
Reklam