'Onu 20 yıldan fazla yüreğimde taşıdım' der, Vasconcelos. O da bir şey mi demek istıyorum. Ben onu yaklaşık 25 senedir yüreğimde taşıyorum. Ve ölene kadar da taşımaya devam edeceğim.
Benim en sevdiğim kitaptır; Şeker portakalı. İlk okuduğum da herhalde 15-16 yaşlarındaydım. Sonra ne Zaman bu dünyaya katlanamayacak gibi olsam açtım bir daha okudum. Her okuduğumda ise hıçkırıklarla ağlayarak bitirdim sonunu bilmeme rağmen. Sonrasında devam kitaplarını da okudum ama hiç biri şeker portakalı kadar Tad vermedi bana. O hep kalbimde en tek, en özeldir.
Çok severim ‘’şeker portakalı’nı. Ruhum hep altı yaşındaki Zeze çünkü.. 20 yaşında da 30 yaşında da 40ımda da en sevdiğim kitaptır o benim.. 80 yaşında da öyle olacak şüphesiz.. ah Zeze'm küçük Zeze'm
Diğer kitaplarına nazaran okurken bir parça sıkılmış olduğum, roman havasından çok, muhtemel yazarın kendi çocukluğunu anlattığı, daha çok biyografi okuyor hissi veren kitabıdır. Yine bolca acı, fakirlik ve yalnızlık hakim... okumaya değer..
Keşke bunca acının sonunda güzel bir yerlere varsa diyorsunuz olmuyor.. ağıZda biraz acımtrak bir tas bırakarak bitiyor