Onun için hiçbir şey yapamıyordunuz. Yapılacak hiçbir şey yoktu. Belki orada olduğumuzun farkındaydı, bilmiyorum. Ona yararı olmadı. Onun için hiçbir şey yapamıyordunuz. O anda şunu anladım... hiç kimse için hiçbir şey yapamayacağımızı... anlıyor musunuz... birbirimizi kurtaramayız. Kendimizi de."
Acı çekmek -sana tuhaf gelse de- bizim varoluş yolumuzdur; geçmişte çektiğimiz acıların anısı ise kimliğimizin sürekliliğinin garantisi, kanıtı olarak gereklidir bizim için