Sarp Yokuş
@Darkred
bunca tutku ve heyecanla peşinden koşulan şeyin ve bundan doğan dikkatli seçişin, seçen kimseyle değil, gerçek amaçla, yani ortaya çıkarılacak varlıkla; yani bu varlığın, türün en katışıksız ve doğru tipini edinmesiyle ilintisi vardır. oysa seçen, bunların kendisiyle ilintisi olduğunu sanır. binlerce fiziksel aksaklık ve manevi sapıklık yüzünden, insan yapısı ve biçimi çeşitli bozukluklara uğramıştır. bununla birlikte, gerçek tip, bütün ayrıntılarıyla, her zaman yeniden ortaya konmakta ve yaratılmaktadır. bu iş, cinsel içtepiyi her zaman yönelten ve tiksindirici bir ihtiyaç olmaktan kurtaran güzellik duygusunun kılavuzluğunda gerçekleşir. bundan ötürü her erkek önce, en güzeli ötekilere kesin olarak tercih edecek ve tutkuyla arzulayacaktır. yani, önce türün karakterlerinin en güzel biçimde kendisinde dile geldiği insanları tercih edecektir. ama bundan sonra kendisinde bulunmayan yetkinlikleri öteki insanın güzelliği olarak görecek, hatta kendi kusurlarının karşıtı olan kusurları bile güzel bulacaktır. ufak tefek erkeklerin iri kadınları; esmerlerin sarışınları sevmesi işte bundan ötürüdür
iki bireyin, karşılıklı olarak çeşitli bakımlardan birbirlerine uygunlukları ne kadar eksiksizse karşılıklı tutkuları da o kadar güçlü olacaktır
"birbirlerine aşık olan erkekle kadının gittikçe şiddetlenen yakınlıkları, ortaya çıkarabilecekleri ve çıkarmak istedikleri yeni bir bireyin yaşama iradesinden başka birşey değildir."
“Fremenler uygar, eğitimli ve cahildir,” dedi Scytale. “Çılgın değildir. İnansınlar diye eğitilirler, bilsinler diye değil. İnanç yönlendirilebilir. Yalnızca bilgi tehlikelidir.”
“Her bir soru şu tek soruya indirgenebilir: ‘Herhangi bir şey neden vardır?’ Din, iş ya da hükümetle ilgili her sorunun tek bir türevi vardır: ‘Gücü kim kullanacak?’ İttifaklar, konsorsiyumlar, kompleksler gücü elde etmek için uğraşmıyorlarsa hepsi de serapların peşindedir. Düşünen canlıların çoğunun fark edeceği gibi, bunun dışında her şey anlamsızdır.”