Melodi
@Darksoul
101 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sıfır beklentiyle başladım ancak çok sevdim♡
Kitabın konusundan bahsedersem garanti spoiler veririm o yüzden bahsetmeyeceğim.
Siz de kitabın arka kapağında yazılanlardan öte yorumlarda konuyu çok okumayın derim.
Yazarın dili 
Mia Sheridan ve 
Brittainy C. Cherry tarzında aslında. Bu yazarları seviyorsanız bu kitabı da seversiniz bence.
Ana erkek karakterimiz olan Eason (evet Easton değil) mükemmel bir karakterdi. Ne eksik ne de fazla hiçbir kötü özelliği yoktu. Kitabın başından itibaren kendisine üzüle üzüle bir hal oluyorsunuz zaten. Ancak bunca şeye rağmen o hep enerjik, espritüel ve pozitif biriydi. Aşık oldum kendisine. Aynı zamanda öyle tatlı ve harika bir babaydı ki...Ben de istiyorum bu adamdan nolur nolur \(♡_♡)/
Bree kadın karakterimiz ise başlarda önyargılı, gıcık, katı kuralları olan biri gibi görünse de kitabın ilerleyen kısımlarında kendisini öyle çok seviyorsunuz ki *-* Eason'a karşı olan önyargılarını yavaş yavaş kırması, güzel bir bağ kurmaya çabalaması çok güzeldi.
Ayrıca çok çalışkan, kariyer sahibi, naif biriydi. Gerçekten güçlü bir kadın, güçlü bir anne olmaya çabalayan ancak zamanı geldiğinde de "ben yoruldum" demekten gocunmayan bir kadın karakterdi.
İkilinin arasındaki kimya güzeldi. Birbirlerini desteklemeleri, empati kurmaları, çocuklarla ilgilenme şekilleri güzeldi. Bazıları çiftin arasında yaşananlara 'çabuk oldu bittiye getirildi' demiş. Şaşırdım açıkçası. Çünkü kitabın yarısından sonra bi yakınlaşma görüyoruz. Kaldı ki yazar araya zaman dilimleri sıkıştırmış. Bir yıl sonra gibi. Ayrıca daha yavaş olsaydı sıkıcı hale gelirdi.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde yazar gizem ve aksiyon da katmaya çalışmış. Kısmen klişeydi ama sırıtmamış güzel olmuş. Tek sıkıcı tarafi yazar iç konuşmalara daha çok yer vermiş. Karakterlerin ne düşündüğünü okumak güzel olsa da çiftin arasındaki diyaloglar biraz daha fazla
Mia Sheridan ve Brittainy C. Cherry tarzında aslında. Bu yazarları seviyorsanız bu kitabı da seversiniz bence.
Ana erkek karakterimiz olan Eason (evet Easton değil) mükemmel bir karakterdi. Ne eksik ne de fazla hiçbir kötü özelliği yoktu. Kitabın başından itibaren kendisine üzüle üzüle bir hal oluyorsunuz zaten. Ancak bunca şeye rağmen o hep enerjik, espritüel ve pozitif biriydi. Aşık oldum kendisine. Aynı zamanda öyle tatlı ve harika bir babaydı ki...Ben de istiyorum bu adamdan nolur nolur \(♡_♡)/
Bree kadın karakterimiz ise başlarda önyargılı, gıcık, katı kuralları olan biri gibi görünse de kitabın ilerleyen kısımlarında kendisini öyle çok seviyorsunuz ki *-* Eason'a karşı olan önyargılarını yavaş yavaş kırması, güzel bir bağ kurmaya çabalaması çok güzeldi.
Ayrıca çok çalışkan, kariyer sahibi, naif biriydi. Gerçekten güçlü bir kadın, güçlü bir anne olmaya çabalayan ancak zamanı geldiğinde de "ben yoruldum" demekten gocunmayan bir kadın karakterdi.
İkilinin arasındaki kimya güzeldi. Birbirlerini desteklemeleri, empati kurmaları, çocuklarla ilgilenme şekilleri güzeldi. Bazıları çiftin arasında yaşananlara 'çabuk oldu bittiye getirildi' demiş. Şaşırdım açıkçası. Çünkü kitabın yarısından sonra bi yakınlaşma görüyoruz. Kaldı ki yazar araya zaman dilimleri sıkıştırmış. Bir yıl sonra gibi. Ayrıca daha yavaş olsaydı sıkıcı hale gelirdi.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde yazar gizem ve aksiyon da katmaya çalışmış. Kısmen klişeydi ama sırıtmamış güzel olmuş. Tek sıkıcı tarafi yazar iç konuşmalara daha çok yer vermiş. Karakterlerin ne düşündüğünü okumak güzel olsa da çiftin arasındaki diyaloglar biraz daha fazlaYa bu kadar güzel yazıp da nasıl üstün körü bi sonla bitirebildin a benim güzel Lindacığım ya... anlatsana biraz.
Bu yazarın en büyük sorunu epilog yazamaması sanırı. Kurgu güzel, karakterler güzel, karakterler arasındaki kimya on numara beş yıldız ama yok buna rağmen güzel bi son yazamıyor.
Sen kalk neredeyse dört yüz sayfalık bir kitap yaz ama okuyucularına iki sayfalık heyecanla beklenen mutlu aile tablosunu çok gör. Peş doğrusu (-_-)
Ha zannetmeyin sonu mutlu bitmiyor. Lütfen efenim Linda Howard'dan bahsediyoruz. O safe bi yazar mutlu sonla bitirir ancak kısa bitirir işte. Bazen de iki üç cümleyle oldu bittiye getirir. Misal bu kitap.
Sonuç olarak okumaya değer mi? Elbette değer. Dediğim gibi konusu da, karakterleri de çok güzeldi. Ama işte daha uzun bi son olabilirdi. En azından Sweeney ve Richard çiftimiz onca badireler atlattıktan sonra güzel bi epilog hak ediyordu diye düşünüyorum :)
Serimizin son kitabını an itibariyle bitirmiş bulunmaktayım ve bir kasaba romantizminin daha sonuna geldik böylece... sevgili Eden ailesi sizi özleyeceğim♡
Sizlere konusundan bahsetmeyeceğim. Zaten bu kitabı seriden bağımsız okuyorsanız karakterlere ve olaylara çok da hakim olabileceğinizi düşünmüyorum. O yüzden bir an önce seriye başlamanızı öneririm :)
Crimson Nehri'nden tanıdığımız ve Edenların hayatlarına giren Vera ile Eden kardeşlerin en küçüğü olan Mateo'nun ilişkisini okuyoruz bu kitapta. Okuduk okumasına da olmayan-oldurulamayan bazı şeyler vardı.
Matty beşinci kitapta tam da bir aile toplantısında ortaya bir bomba bırakıp Quincy'den, daha önce pilotluk yapmaya gittiği Alaska'ya dönmüştü. Quincy'e geri döndüğünde ise hayatı tamamiyle değişmiş, sorumlulukları artmış bir şekilde dönmüştü.
Vera kızımız da travmalarla yüklü hayatı yetmezmiş gibi Mateo'yu görür görmez ona platonik olarak bağlanmış ve uzun bir süre bunu saklı tutmuştu. Ta ki yine bir aile toplantısında (Edenların meşhur aile toplanmaları:d) sarhoş olup Mateo'muza açılıncaya kadar.
Aslında konusu da bu şekilde:D
Zaten bu kitabın yazım şekli de serinin beş kitabından daha farklıydı. Kitabın yarısına kadar olayları sadece Vera'nın ağzından okuyorsunuz. İkinci kısımdan itibaren Vera ve Mateo şeklinde gidiyor.
Ben okurken sıkıldım açıkçası. Benim için hayal kırıklığı oldu. Sadece istediğim romantizmi bulamadım. Dram yönünden de bana geçmedi.
Bazı şeyler çok yüzeysel kalmış. Kitabın yarısından sonra karakterler arasında çoktan beklenen romantizm de çok hızlı ilerledi. Yazar romantizmi bir tık öncesinde başlatıp okuyucuyu da ona göre hazırlasa süper olurdu ama cık olmamış.
Dediğim gibi bana ne romantizm ne de dram ne de karakter arasındaki bağ geçti.
Eden serisinde duygusallığı ve romantizmi buram buram
Crimson Nehri'nden tanıdığımız ve Edenların hayatlarına giren Vera ile Eden kardeşlerin en küçüğü olan Mateo'nun ilişkisini okuyoruz bu kitapta. Okuduk okumasına da olmayan-oldurulamayan bazı şeyler vardı.
Matty beşinci kitapta tam da bir aile toplantısında ortaya bir bomba bırakıp Quincy'den, daha önce pilotluk yapmaya gittiği Alaska'ya dönmüştü. Quincy'e geri döndüğünde ise hayatı tamamiyle değişmiş, sorumlulukları artmış bir şekilde dönmüştü.
Vera kızımız da travmalarla yüklü hayatı yetmezmiş gibi Mateo'yu görür görmez ona platonik olarak bağlanmış ve uzun bir süre bunu saklı tutmuştu. Ta ki yine bir aile toplantısında (Edenların meşhur aile toplanmaları:d) sarhoş olup Mateo'muza açılıncaya kadar.
Aslında konusu da bu şekilde:D
Zaten bu kitabın yazım şekli de serinin beş kitabından daha farklıydı. Kitabın yarısına kadar olayları sadece Vera'nın ağzından okuyorsunuz. İkinci kısımdan itibaren Vera ve Mateo şeklinde gidiyor.
Ben okurken sıkıldım açıkçası. Benim için hayal kırıklığı oldu. Sadece istediğim romantizmi bulamadım. Dram yönünden de bana geçmedi.
Bazı şeyler çok yüzeysel kalmış. Kitabın yarısından sonra karakterler arasında çoktan beklenen romantizm de çok hızlı ilerledi. Yazar romantizmi bir tık öncesinde başlatıp okuyucuyu da ona göre hazırlasa süper olurdu ama cık olmamış.
Dediğim gibi bana ne romantizm ne de dram ne de karakter arasındaki bağ geçti.
Eden serisinde duygusallığı ve romantizmi buram buram