Biz bir yayız ki, çocuklarımız, attığımız oklardır.
Ok yaydan kurtulunca artık bizim değildir. Bizden durmadan uzaklaşır. Kendi âleminde, kendi ufuklarına doğru uçar, gider
Son sözlerimi özetlemek gerekirse diyebilirim ki ben, milletin vicdanında ve geleceğinde sevdiğin büyük gelişme yeteneğini, bir milli sır gibi vicdanımda taşıyarak yavaş yavaş bütün toplumumuza uygulatmak zorundaydım.
Oysa, Türk'ün onuru, kendine güveni ve yetenekleri çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir ulus, tutsak yaşamaktansa yok olsun, daha iyidir.
Öyleyse, ya istiklal ya ölüm!