“Karanlığa adım atmaktan, hayata kafa tutmaktan, fırtınalı ruhlardan, cesurlardan, ataklardan… Hep korktum.” Sesinde çocuksu, ama acıtıcı bir tını vardı. “Yanmaktan çok korktum. Sonunda yanacağımı hissettiğim hiçbir aşkı gözle almadım. Bu yüzden kuru kuruya yanıyorum şimdi.”
“Bu da bir tür tembellik işte. Hep, ayrılacak olursa fazla acı çekmeyeceği kişilerle soluk, tatsız aşklar yaşamıştı. Neden? İnsan aşktan neden korkar?”