“Kafeste kuş gibi sıkılıyorsun bu yalnız odada ki…”
Kafeslerin hepsinden nihayet kurtulduğum bugün de birinin beni, kafeste kuş gibi, görmesi doğru değil.
Artık tamamıyla şafak sökmüştü. Necdet, bir idam mahkumu gibi yaklaşan aydınlıktan korkuyordu. Zira, gene azapla dolu bir gün daha yaşamaya başlayacaktı.