Nisyan
@Delininnefesi
İnsan, dertlerini önce insanlara anlatır.
Anlaşılmak ister.
Tutulmak ister.
Kalınsın ister.
Ama hayat, herkese aynı gerçeği bir gün öğretir:
Bazı insanlar duyar ama anlamaz.
Bazıları anlar ama kalmaz.
Bazıları kalır ama yetmez.
Sonra bir gece gelir.
Herkes susar.
Kalbin konuşmaya başlar.
İşte o zaman anlarsın:
ALLAH 'A anlatmak için ses gerekmez.
Çünkü O, gözyaşının dilini de bilir.
Dünyada her şey değişir.
Yüzler değişir.
Mevsimler değişir.
Şehirler değişir.
İnsanlar değişir.
Ama bir şey değişmez:
Sen herkesten vazgeçsen bile ALLAH senden vazgeçmez.
Belki de huzur, bütün kapıları çaldıktan sonra değil;
Hiç kapanmayan kapıyı fark ettikten sonra başlar.
Ve insan ömrünün sonunda şunu öğrenir:
Herkes gider.
ALLAH C.C.kalır.
Ruhum Çocuk isimli okura yanıt verildi
Nisyan
Amin hepimize kıymetli üstadım 💐
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir insanın temize havale olunması, biraz da onu Hakk'ın adaletine havale etmek demektir.
Nisyan
Tamam
Ne sen bana gelebildin;ne ben sana gidebildim ,
Aynı şehirlerde, aynı gökyüzünde aynı yıldızları seyrettik de bir çıkmaz sokakta bile karşılaşmadık..
Sen bana hüzün kokan şarkılar dinlettin,
Ben duygu dolu şiirler yazdım .. yaşayamadığımız aşkın girdabında kaybolduk ne acı .. sen bana sitem ettin , bense sessiz çığlıklar attım ,,
Öyle yarım kaldık .. Öyle yaralı......
Nisyan
Ela d.🌹Muazzam güzellikte...Hislerinize sağlık 💐Tam her şeyin asılı kaldığı, o hikayenin asla tamamlanmayacağını anladığın o kırılma anında, göğsünün tam ortasına bir ses dokunuyor. Kadim bir sayfadan sızıp gelen, zamanı ve mekânı delen bir soru:
"ALLAH C.C kuluna kâfi değil mi?"
Bu soru, kırık dökük kalplerin, yarı yolda bırakılanların, sessizce ağlayanların sığınağıdır. İnsanların vefası bir yere kadardır, sevgileri eksiklidir, ömürleri ise bir nefeslik. Seni en iyi tanıyanın, içindeki o kimselere anlatamadığın sızıyı en iyi bilenin fısıltısıdır bu. "Herkes gitti, her şey yarım kaldı ama Ben varım," demektir.
Dünya seni terk edebilir, bağlar kopabilir, sevdiklerin arkasını dönebilir. Ama bu ayet, ruhun en derin köşesine çekilen o zarif çit gibidir; seni korur, seni sarar. Eksik kalan ne varsa O’nun rahmetiyle tamamlanır. İnsan kemik rengi bir yalnızlığa büründüğünde, bu soru kalbe batan kıymıkları tek tek temizler.
Evet, kâfidir. Başka hiçbir sahte teselliye, hiçbir geçici omuza ihtiyaç bırakmayacak kadar kâfidir. Gözünü kapat ve kalbine fısılda: O, seninle. Her şeye rağmen.
Sevda Özdek isimli okura yanıt verildi
Nisyan
Sevda Özdek🌹 Beni de teskin teselli eden mucizevi ayettir kıymetli üstadım 💐Şimdi kendime soruyorum, gecenin bu dilsiz vaktinde: Her gidenin yaptığı gibi, sen de sana ait bir yaramı bırakacaksın yüreğimde? Oysa ben, bu hırpalanmış, bu kirli dünyada aşkı mutlu kılmanın yollarını arıyordum. Çocukça bir safiyetle, iki insanın birbirinin yarasına merhem olabileceğine, ruhların birbirini kusursuzca anlayabileceğine inanmıştım. Tenin değil, ruhun dilini konuşalım istemiştim.
Ama sen... Sen uzak kaldıkça bana, aramıza o aşılmaz sessizlik duvarlarını ördükçe, ben yavaş yavaş yok oluyorum. İçimdeki o heyecanlı çocuk ölüyor, görmüyor musun? Bir insanın gözünün önünde bir diğerinin parça parça bitişini izlemesi ve hiçbir şey yapmaması hangi kitabın hangi sayfasına sığar?
Sonra sokaktan bir ses yükseliyor, bir dost fısıltısı ya da kaderin ta kendisi: "Giden gelir mi sandın? Aldandın, boşa yandın..."
Doğru, belki de en büyük hatayı en başta yaptık. Gidenlerin pişmanlıkla geri döneceğini, bir gün kapının eşiğinde durup af dileyeceğini umut etmek, insanın kendi kalbine sıktığı en dilsiz kurşundur. Sanma arkadaş, sanma... Giden, arkasında bıraktığı o enkazın ne kadar derin olduğunu bilerek gider. Bilmek canını acıtmadığı için de bir daha asla arkasına bakmaz.
Şimdi yüreğimize oturan o taşla, sırtımızı dünyaya dönme vaktidir. Varsın dünya kendi gürültüsünde boğulsun. Biz, ruhu zedelenmişler, o biten ve yarım kalan aşkın asil yasını tutmayı da biliriz.
Nisyan
Ruhum Çocuk😪Ah Fatma ahh üstadım 🌹😪