A.Merve Çelik

A.Merve Çelik
@Delunun_Teku
267 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Süpriz
"Sana,"... "bişey sorabilir miyim Samir Abi?" ... "Sor tabii ki. Ne soracaksın?" ... "Şey... Sorsam mı acaba?" ... "Sor tabi ki. Neden sormayacaksın?" ... "Sence çocukları küçük kurşunlarla mı öldürürler abi?" ... "Bunu,"... "neden soruyorsun?" ... "Hiç,"... "meraktan soruyorum işte." ... "Şey.." ... "Aslında buradaki arkadaşım söyledi. Çocukları küçük kurşunlarla öldürüyorlarmış." ... "Yok böyle bir şey," ... "Bu kampta çocukları öldürmüyorlar. Ne büyük ne de küçük kurşunlarla." ... "Ama,"... "arkadaşım görmüş." ... "Neyi görmüş?" "Çocukları kurşunlarla öldürdüklerini!" ... "Arkadaşın,"... "yalan söylüyor sana! Çocukları öldürdüklerini nerde görmüş?" ... "İşte orada öldürüyorlarmış."
Sayfa 217 - 218·Kitabı okudu
İlayda isimli okura yanıt verildi
A.Merve Çelik
Kitabı bitireli uzun zaman oldu ama alıntılarını atamamıştım atmaya başladım. Ben 16 yaşında okudum şuan 17 yim hala kafamın içinde duymadığım halde kadın ve çocukların çığlıkları var. Çok duygusal biri iseniz sadece şunu diyeceğim ben kolay kolay ağlayan biri değilim okurken çok ağlamamak için kendimi sıktığımı bilirim... Çok güzel öğüt alınası bi kitap inşallah mennun kalırsınız... 💜💙
Reklam
Arkadaşlar
Kesinlikle bu kitabı okumalısın okumadan ölme diyebileceğiniz bir kitap önerin her kes bir tane en sevdiği yazsın okuyacağım 😊 Rica
A.Merve Çelik isimli okura yanıt verildi
A.Merve Çelik
Ben bayılırım daha yeni bitirdim bitane kitabını
Arkadaşlar
Kesinlikle bu kitabı okumalısın okumadan ölme diyebileceğiniz bir kitap önerin her kes bir tane en sevdiği yazsın okuyacağım 😊 Rica
A.Merve Çelik
Agatha Christie nin serisini oku cinayet - polisiye seviyorsan...
26. Bölüm
“Ömer! Seni bırakıp gidiyorum. Bunun bana ne kadar acı geleceğini, hayatta senden başka hiç kimsem olmadığını bilirsin... Senin de benden başka kimsen olmadığını biliyorum. Buna rağmen seni bırakıp gideceğim... Emine teyzelerin evinden çıkıp senin arkana takılarak geldiğim günden beri bunun böyle olacağı hakkında içimde garip bir korku vardı... Bunu kendimden ne kadar saklamaya çalışsam, bir fırsatını bulup tekrar kafamda beliriyor ve beni çok üzüyordu. Bu korkunun sebeplerini düşündüm, üç ayı geçen beraber hayatımız esnasında, bu anın gelmemesi için neler yapmak lazım olduğunu araştırdım, nihayet kendimi tesadüflerin ve hayatın eline bırakmaktan başka çare kalmadığını gördüm... Bilmem sana söylemeye hacet var mı? Ömer, benim sevgili kocacığım, biz, hiçbir tarafları birbirine benzemeyen, hiçbir müşterek düşünceleri ve görüşleri olmayan iki insanız... Kim bilir ne gibi sebeplerle tesadüf bizi birleştirdi. Sen beni sevdiğini söyledin, ben buna inandım. Ben de seni seviyordum... Hem nasıl seviyordum... Hislerimde bugün de bir değişiklik yok. Fakat niçin seviyordum, işte bunu bulamadım ve beni düşündüren, seninle olan hayatımızın devamından şüphe ettiren bu oldu. Seni niçin sevdiğimi bir türlü bilmiyordum. Huylarını, yaptığın işleri, beğenmiyordum demeyeyim, fakat anlamıyordum. Sen de benim birçok şeylerimi anlamadığını inkâr edemezsin. Böyle olduğu halde nasıl garip bir kuvvet bizi birbirimize bu kadar sağlam bağlamıştı? İlk andan itibaren tamamıyla başka dünyaların insanları olduğumuzu anladığım halde beni burada tutan ve seni gördüğüm zaman içimi sevinçle dolduran neydi? Acaba şu senin her zaman bahsettiğin ve her hareketinin kabahatini kendisine yüklediğin şeytan mı? Son günlerde ben de bundan korkmaya başladım. Şimdiye kadar daima, düşünüp doğru bulduğum şeyleri
Sayfa 227 - 228 - 229 - 230 - 231·Kitabı okudu
Hatice Şahin isimli okura yanıt verildi
A.Merve Çelik
Yok biyerden kopyaladım buseferkinde üşendim azcık? 😅