KIZIL ELMA uğrunda kılıç çekince kından
Bahtiyarlık denen şey artık geçmez yakından;
Mesut olup gülmeyi sök, çıkar hatırından.
Belki öldükten sonra pir parça güleceksin.
Yüz paralık kurşunla gider "HAYAT"dediğin;
"Tanrı Yolu"uzaktır;erken kalk,sıkı giyin.
Yazık,bütün ömrünce o kadar özlediğin
Güzel Kızıl Elma'na varmadan öleceksin.
O nasıl bir yürüyüştür,ne yiğitler katarı!
Kun'u,Gök Türk'ü,Oğuz-Uygur'u,Kırgız,Tatar'ı
O batırlar ki basıp bağra kucaklar ölümü.
Özgelerden sakınıp kendine saklar ölümü.
Her zaman öyle ağırdır ki yiğitlik kefesi,
Kahramanlar gibi ölmek o günün felsefesi...
Onların sanki başak canları...Durmaz,biçilir...
Toprağın içkisidir kanları,al al içilir.
Tarihin bir olağanüstü ve şahane işi
Kür Şad'ın,Kül Tegin'in,Çağrı Beğ'in ok çekişi...