Demircan Baran

Demircan Baran
@DemircanB16
Kalbi kara kallâş sofu Şu cihâna gelse gerek Adı helâl-zâde konmuş Helâl harâm yese gerek Helâl harâm yiyen kişi Hak ile yoktur bir işi Oturmuş da sallar başını Zikrullâhıö dese gerek Görmez amma gönül katar Çıkmaz yataklarda yatar Ödünç alır çdünç satar Kârı ziyân olsa gerek Hem pîrinden gülbang alır Nasihate kulak urur Nefis için mihmân olur Ben havıyım dese gerek Pir Sultan'ım varmayanlar Pîr cemâlin görmeyenler Bir ikrâra durmayanlar Îmansızca ölse gerek
Sayfa 138 - 96 numaralı şiir·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Hakk için kendini kurbân eyleyen Şâh-ı Merdân oğlu İmâm Hüseyin Cümle erenlere fermân eyleyen Erenler serveri İmâm Hüseyin Muhammed Ali’nin çeşmi çırağı Erenler yolunun gülşeni bağı Ciğerler pâresi gönül durağı Gözlerimin nûru İmâm Hüseyin Ceddi Muhammed’dir, atası Ali Anası Fâtıma cihân evveli Cümle evliyalar dediler belî Evliyâlar pîri İmâm Hüseyin Bâtının sultânı müminler şâhı Gâib aleminin şems ile mâhı Şâh Hüseyn’im diye ederler âhı Mâtem ile zârı İmâm Hüseyin Pir Sultan’ım eydür tuttum dâmenin Dostunun dostuyuz biz Hânedân’ın Dü çeşmi değil mi Şâh-ı Merdân’ın Erenler hünkârı İmâm Hüseyin
Sayfa 119 - 82 numaralı şiir·Kitabı okudu
Şiir
Gidi yezid bize Kızılbaş demiş Meğer Şâh'ı sevdi dese yeridir Yetmiş iki miilet sevmedi Şâh'ı Biz severiz Şâh-ı Merdân Ali'yi Kırkımız da bir katara dizildik Muhammed Ali'ye ümmet yazıldık Hakikate şerbet olduk ezildik Biz içeriz sâkî peymân Ali'dir Gidi yezid bizler harâm yemedik Bâtın ettik gördüğümüz demedik İkrâr birdir dedij geri dönmedik Yedileriz' birincimiz Ali'dir Muhammed dînidir bizim dînimiz Tarikat altından geçer yolumuz Cibrîl-i Emîn'dir hem rehberimiz Biz müminiz mürşidimiz Ali'dir Pir Sultan'ım Nesîmî'dir pîrimiz Evvel kurbân verdik Şâh'a serimiz On İki İmâm meydânında dârımız Biz şehîdiz serdârımız Ali'dir
Sayfa 111 - 76 numaralı şiir·Kitabı okudu
Şiir
Derdimi yandığım kınamayasın Âşık mâşukunu del'eyler imiş Bir kömür gözlünün ateşi közü Yskar bendelerin kül eyler imiş Gelin bakın ateşime közüme Kim dayanır bu zâlimin dözüne Gül yüzlü yâr bassa geçse yüzüme Basar bendelerin yol eyler imiş Hûblar göçü uğradı da yol etti Kim ne bilir elif kaddim dal etti Aktı çeşmim yaşı çaylar sel etti Çevirir önüne göl eyler imiş Su değilim akam akam durulam Acep binem aşk atına yorulam Yûsuf gibi Zelhâ'sına sarılan Satar kend'özünü kul eyler imiş Pir Sultan'ım yâre kullar olurum El katmazsan ben bu dertten ölürüm Çektiğim çileyi senden bilirim Âşıla n'iderse Al'eyler imiş
Sayfa 64 - 44 nolu şiir·Kitabı okudu
Edebiyat
Derdim çoktur hangisine yanayım Yine tazelendi yürek yâresi Ben bu derde kande derman bulayım Meğer Şâh elinden ola çâresi Türlü donlar giyer gülden nâziktir Bülbül cevr eyleme güle yazıktır Çok hasretlik çektim bağrım eziktir Güle güle gelir canlar pâresi Benim uzun boylu servi çınarım Yüreğime bir od düştü yanarım Kıblem sensin yüzüm sana dönerim Mihrâbımdır iki kaşın âresi Dîdâr ile muhabbete doyulmaz Muhabbetten kaçan insan sayılmaz Münkir üflemekle çerâğ söyünmez Tutuşunca yanar aşkın çırası Pir Sultan'ım katı yüksek uçarsın Selâmsız sabahsız gelir geçersin Dilber muhabbetten niçin kaçarsın Böyle midir yolumuzun töresi
Sayfa 63 - 43 nolu şiir·Kitabı okudu
Reklam