Demircan Baran
@DemircanB16
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
VIIIŞiir
Yürü bre Hızır Paşa
Senin de çarkın kırılır
Güvendiğin padişahın
O da bir gün devrilir
Nemrud gibi Anka n’oldu
Bir sinek havale oldu
Dâvamız mahşere kaldı
Yarın bu senden sorulur
Şahı sevmek suç mu bana
Kem bildirdin beni Hâna
Can için yalvarmam sana
Şahenşah bana darılır
Hafîd-i Peygamber’im has
Gel Yezid Hüseynimi kes
Mansurum beni dara as
Ben ölünce il durulur
Ben Mûsa’yım sen Firavun
İkrarsız Şeytan-ı lâin
Üçüncü ölmem bu hain
Pir Sultan ölür dirilir
Alevî - Bektaşî edebiyatının kaynağı Yunus Emre’dir, kurucusu da Kaygusuz Abdal’dır. Bu edebiyatı sınırlayan ve bu sınır içinde en orijinal didaktik eserlerini sunan Hatayî’dir. Fakat bu edebiyatın en yüksek şairi, hiç tereddütsüz söyleyebiliriz ki Pir Sultan’dır. Hattâ o, yalnız Alevî - Bektaşî edebiyatının da değil, Türk halk edebiyatının en büyük şairlerinden biridir.
Halk şiirinin kaynağı, XIII. yüzyılın en büyük Türk şairi ve yüzyıllar boyunca büyük şair Yunus Emre’dir. Laik halk şiiri de, zümre şiirleri de, zahidâne halk şiiri de ilhamını o bitmez tükenmez coşkun ve berrak kaynaktan almıştır. Yunus’ta laik şiirle zühdî şiirin, hattâ Bektaşî Alevî şiirin esasları vardır. Nitekim onda aruz ve hece, divan edebiyatı ve halk şiiri, bir arada varlığını sürdürüyordu. Ancak o, halk unsurunu üstün tutmuş, öz dili ve hece veznini daha fazla kullanmış insanî ve ileri görüşüyle geleceğe hakim olmuştur
Halk şiirinde ne var ki diyenler, unutuyorlar, halk şiirinde deprem var, kıtlık var, salgın var, Yemen var, uyuz ve bit var, yangın var, sıtma var, eşkıya var, dağ var, bel var, çeşme var ve gerçek sevgiler, sarışın yahut esmer, mavili yahut pembeli güzeller var. Yurt var, Dünya var, halk var, yaşayış var. Damat İbrahim Paşa’ya destan yazan, Yemen’e türkü yakan,Kızılırmak’a yahut Çukurova’ya hitap eden, hatta İstiklâl Savaşı’nı benimseyen ve Atatürk’e bağlanan Türk edebiyatı, halk edebiyatıdır