Çok derine kök salmış olan bu yanılgıya göre, düzyazı yazarken düşünmek gerekirdi; ama şiir yazarken, özellikle aşk şiiri yazarken, akıl işin içine karıştırılmaz, ancak duygularla yazılırdi aşk şiirleri.
Edebiyat alanında uzun süre herkesçe benimsenen inanca göre,insan , heyecan ve tutkularıyla duyar, kafası ve aklıyla da düşünürdü. Insanın aynı anda hem duyması hem düşünmesi olanaksız sayılırdı.